Homo Deus: een kleine geschiedenis van de toekomst

Gelezen door: Theo Schippers (104 boeken)

Niets geleerd
Ik was ongeveer halfweg en vroeg me af wat ik bijgeleerd had.
Niets.

Alles wat hierin staat, weet ik al heel lang. En nee, ik heb het vorige boek, homo sapiens, niet gelezen. Ik interesseer me voor leven, dood, bewustzijn, neurowetenschappen en andere wetenschappen zoals natuurkunde, en de manier waarop alles kan samenkomen. Harari heeft volgens mij zo'n beetje van alles uit allerlei boeken en theorieën bijeengesprokkeld, en dat heeft hij opgelijst.

Geen gevulgariseerde wetenschap
Hij is niet een auteur die wetenschap of geschiedenis vulgariseert, hij is iemand die enkel weetjes vulgariseert. Het boek is een lijst van wistje-datjes.

Oppervlakkig
Toen vroeg ik me af of de manier om de geschiedenis van de mens te vertellen, en de bedenkingen over leven en bewustzijn interessant waren geweest.
Nee.

Het is allemaal bijzonder oppervlakkig gebracht.
Ik heb ook al gegrasduind in het laatste deel, dat over 'morgen' gaat. Niets nieuws onder de zon, en ook blijft alles oppervlakkig.

Waarom zo'n succes?
Jammer dat veel lezers zo dwepen met deze auteur. Toont dat niet aan dat de meeste mensen veel te weinig bezig zijn met leven, bewustzijn, waardoor ze dus dergelijke indrukwekkende maar flauwe boeken slikken.
Gelukkig vond ik op Goodreads ook redelijk wat minder positieve kritieken. Iemand wijst erop dat sommige auteurs veel minder oppervlakkig schrijven, gewoon door niet bezig te zijn met een kijk op verleden of toekomst, maar door bezig te zijn met wat in het heden allemaal ontdekt wordt. Dat is héél wat meer dan je in 'Homo Deus' kan vinden. Iemand schrijft dat Ramachandran veel interessanter is bijvoorbeeld, of Thomas Metzinger - nou, daar kikker ik van op.

Gelezen door: Noël Gybels (582 boeken)

Kon zijn Sapiens me nog af en toe erg boeien, dan had ik het met dit vervolg op zijn bestseller heel wat moeilijker. De opsomming van diverse weetjes en denkbeelden begint na een tijd de vraag op te roepen wat de bedoeling van de schrijver eigenlijk is. Probeert hij de toekomst van de mensheid te voorspellen, somt hij een reeks vragen op die in de toekomst kunnen opgelost worden of biedt hij een uitweg uit de diverse opgedoken problemen ? Ik onthoud vooral dat de economische groeidenkbeelden, het streven van de mens naar geluk en de opmerkelijke kuddegeest, die ons vaak blijkt te sturen voor enorme problemen hebben gezorgd, die de mensheid nu stilaan in zijn voortbestaan beginnen te bedreigen. Of de toekomst positief zal uitvallen, is ook na deze bestseller nog altijd een open vraag. Aan het derde boek waag ik me niet meer, ik ben op Harari nu wel uitgekeken en besef dat zijn management prima werk heeft afgeleverd ....