Gelezen door: Bart Verdeyen (642 boeken)

Citaat: "'Je hebt het goed gedaan', zei ze.
Hij glimlachte om het compliment. Zijn ademhaling ging moeizaam en hij zat nog op zijn knieën. 'Ga liggen. Rust wat uit', zei ze.
Ze hoorde dat hij op de grond ging liggen terwijl ze op de woudbodem aan het zoeken was. Bij het andere lichaam vond ze een pistool.
Ze keerde naar de gewonde gardist terug.
Hij had gezien dat ze kwetsbaar was. Voor het eerst in lange tijd had ze zich kwetsbaar gevoeld. De man lag op zijn rug, zijn hand nog op zijn schouder.
Ze stond bij hem. Zijn donkere ogen keken haar aan en ze zag daarin dat hij het wist.
Ze glimlachte om zijn moed.
Toen richtte ze het pistool op zijn hoofd en haalde de trekker over."

Irina Zovastina is de meedelogenloze dictator van een aantal voormalige Sovjetrepublieken. Ze heeft maar één verlangen: Alexander de Grote overtreffen als de grootste veroveraar uit de geschiedenis. Om dat doel te bereiken, zijn alle middelen goed, onder andere het gebruik van bacteriële wapens. Ze is vooral geobsedeerd door het graf van Alexander de Grote, waarin een serum zou verborgen zitten.
De helden van dienst, Cotton Malone en Cassiopeia Vitt (ofwel: Lara Croft meets Indiana Jones!) stellen alles in het werk om Zovastina te stoppen.

Ik denk dat hier een prachige film kan van gemaakt worden. Het boek leest als een sneltrein en verveelt geen seconde!

Gelezen door: Kris Borremans (78 boeken)

In Het Venetiaans bedrog onderzoeken de hoofdrolspelers Cotton Malone en Cassiopeia Vitt enkele mysterieuze brandstichtingen in Europa. Al gauw blijkt dat de daders op zoek zijn naar zeldzame olifantenpenningen van Alexander De Grote. Aanvankelijk is het motief hiervoor zeer raadselachtig. Hun speurtocht leidt hen naar Centraal-Azië en Venetië.
In de fictieve Centraal-Aziatische Unie is er een meedogenloze leidster, Irina Zovastina, opgestaan die in het geheim een biologische oorlog aan het voorbereiden is. Ze is een bewonderaarster van Alexander De Grote en is op zoek naar zijn graf en een bijzonder serum.

Op het einde van het boek is er een kort hoofdstuk over de feiten die in het verhaal verweven zitten.
Deze thriller is opgebouwd uit vele korte hoofdstukken waarin heel wat actie verwerkt zit.
Persoonlijk vond ik het niet altijd geloofwaardig, maar het leest wel zeer vlot.

Gelezen door: Tim Vervaeke (44 boeken)

Ik had nog nooit van Steve Berry gehoord en thrillers lees ik ook al niet vaak. Ik zag Het Venetiaans Bedrog op het boekenfestijn in Kortrijk (april 2013) en na het lezen van de tekst op de achterkant vond ik het interessant genoeg om het boek te kopen.

Thuis ontdekte ik dan dat het deel uitmaakt van een reeks (Cotton Malone als terugkerend hoofdpersonage), maar gelukkig staat elk boek op zich. Hoewel het wellicht helpt om de voorgaande boeken in de reeks te lezen om wat achtergrond te hebben over de andere personages die Malone bijstaan en waarmee hij de avonturen beleeft.

Het feit dat Steve Berry historische feiten met fictie vermengt, maakt het lezen des te aangenamer. Het is weliswaar geen historische fictie, want het speelt zich af in moderne tijden. Dus geen verhalen à la Bernard Cornwell, waarbij het verleden wel degelijk het decor is.

In Het Venetiaans Bedrog wordt de geschiedenis van Alexander De Grote aangehaald in combinatie met een middel om hiv en vooral aids aan te pakken. Daarbij speelt de grootheidswaanzin van een minister-president een rol om, zoals Alexander De Grote, de wereld te veroveren (d.m.v. biologische oorlogsvoering - dus met bacillen e.d.), maar in de omgekeerde richting (oost naar west). Maar de Amerikaanse overheid heeft het in de mot en vindt het niet zuiver. En zo wordt Malone (ex-medewerker van Justitie) weer "opgeroepen" en dient hij z'n boekenwinkel in Kopenhagen nogmaals voor geruime tijd achter te laten.

Het verhaal terzijde, moet ik zeggen dat het boek heel vlot geschreven is en Steve Berry wel de spanning weet erin te houden. Maar het helpt natuurlijk ook als de vertaler z'n werk correct doet en Hugo Kuipers heeft m.i. uitstekend werk verricht. In tegenstelling tot bijv. de boeken van Alex Kava is de vertaling/het Nederlands van iets hoger niveau. Ook leuk is hoe op het einde Steve Berry, zoals Bernard Cornwell in zijn boeken doet, uitlegt wat er waarheidsgetrouw is en wat er fictief is.

Of Steve Berry steeds hetzelfde patroon gebruikt in zijn boeken, of ten minste in de Cotton Malone-reeks, weet ik niet, maar na het lezen van Het Venetiaans Bedrog (deel 3 in de reeks) heb ik wel zin in meer, ofte de rest van de reeks? Wie weet.

In ieder geval, een aanrader, wat mij betreft.