Mystiek lichaam

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "De geest waarin ze tot één mystiek lichaam waren gedoopt begon akelig rond te spoken in de bruidskamer. Die geest rook mensenvlees. Die geest eiste gemeenschap. Wordt één lichaam! Commandeerde hij. Bouw uit die ribben en knoken van jullie op deze matras, maar eens een kerk! "

Toen in 1986 de roman Mystiek lichaam van Frans Kellendonck (1951-1990) verscheen, reageerden heel wat critici nogal geschokt. Sommigen spraken van een nieuwe Reve (De avonden), anderen zagen in hem een homohater en een antisemiet. Frans Kellendonck was zelf homo en absoluut geen antisemiet, maar hij had wel een product de wereld ingestuurd dat niet strookte met de correcte politieke cultuur die toen hevig in opmars was. Het boek veroorzaakte een enorme hype en maakte ook verhitte discussies los rond literatuur en ethiek.

Centraal in deze roman staat een ontspoord gezin dat niet volgens de geijkte normen wil en kan leven maar daar geen alternatief voor kan vinden. De wanhoop van de homoseksuele zoon die geen nieuw leven kan creëren, maar juist door zijn seropositiviteit de dood in zich draagt, ontspoort in haat tegen zijn zus en BOM-moeder tegen wil en dank.

Persoonlijk vond ik het een literair sterk boek dat inderdaad net als De avonden erg deprimeert. De zelfdestructie van homo’s is iets wat heel sterk in literaire camp (James Baldwin, Edmund White, Jean Genet etcetera) ingebakken zit. En literair gezien geeft dat inderdaad een heel sterk spanningsveld, maar op maatschappelijk vlak was dat geen verrijking.
Nu zovele jaren en boeken later, bezorgt dit boek mij nog altijd kippenvel. Toch zitten er elementen in die van het werk op zich een unicum maken.