De Wetten

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "De mannen maken de wetten. Met de wetten verbinden ze wat ver uit elkaar ligt, hemel en aarde, ziel en lichaam, u kent ze wel, de tegenstellingen. En dan lezen ze met de wetten in de hand de wereld. Met jou erbij. Als dit dan dat. Als jij zus dan zo. Ze lezen je als een boek. Ik heb naar hen geluisterd, naar hun verhalen over de wereld, over mijzelf vooral."

In De wetten speelt het patriarchale cijfer zeven een welhaast dominante rol. Het verhaal gaat over de studente Maria, die op zoek is naar wetten en regels die haar meer duidelijkheid zullen geven over het verloop van het leven, over kennis en wetenschap en vooral over haar eigen zelve. Gedurende zeven jaar gaat ze met zeven verschillende mannen om in de hoop dat zij haar de wetten zullen leren. Tevens hoopt ze dat deze zeven mannen haar antwoorden op haar vragen kunnen geven.
Er werd haar reeds van kindsbeen voorgehouden dat de wetten en regels van het leven door mannen bedacht zijn. Ze wil hierover duidelijkheid. Ze komt tot de conclusie dat deze mannen misschien wel veel van de wereld weten, maar weinig over zichzelf. Met deze kennis van de wereld proberen ook zij alleen maar het hoofd boven water te houden, alleen realiseren zij zich dit niet.
Uiteindelijk staat ze na zeven jaar en zeven mannen nog altijd even ver, ze weet nog altijd niet in wiens wetten ze moet geloven.

Het is natuurlijk een zeer boeiend gegeven dat Connie Palmen voor haar debuut in 1991 gebruikte. Ze wist dit gegeven ook zeer gefundeerd en met de nodige zin voor humor uit te werken. Nederland lag meteen plat voor dit boek, dat in mum van tijd een mediafiguur van haar zou maken. Het boek werd ook meteen in diverse talen vertaald en de verkoopcijfers stegen met de dag. Van een daverend debuut gesproken!

Gelezen door: Marc L (70 boeken)

Ik weet echt niet wat ik moet denken van dit boek; bepaalde stukken fascineerden me, andere vond ik ronduit ergerlijk. Het opzet: jonge vrouw zoekt dieper inzicht in het leven, en vooral in hààr leven, door zich te laven aan 7 “wijzen” (een astroloog, epilepticus, filosoof, priester, fysicus, beeldhouwer, psychiater), lijkt best interessant.

Regelmatig duiken diepzinnige gedachten op, en de namen van bekende denkers (Foucault, Derrida…) worden rijkelijk rondgestrooid. Maar het is een heel chaotisch parcours, het gaat allemaal wat snel en er blijft heel weinig van hangen. Ik vind dat Palmen beter wat meer tijd had genomen, en wat meer pagina’s had uitgetrokken om de evolutie van het hoofdpersonage mooier tot zijn recht te laten komen.

Wat me uiteindelijk vooral tegen de borst stoot, is dat deze jonge vrouw zonder al te veel problemen van de ene man naar de andere spurt en zich helemaal aan hen overlevert; pas op het einde (in haar waanzinnige periode) dringt het tot haar door dat ze zich heeft verloren in een wereld waarin “de wetten” door mannen worden gedicteerd; maar ook dat thema wordt niet echt uitgewerkt. Geen onaardig debuut dus, maar het is allemaal nog onvolkomen.