Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)
Een bundel met verhalen over Italië samenstellen moet een aangename, maar wel zware taak zijn. Wereldwijd is er door alle mogelijke schrijfsters en schrijvers over dit land geschreven. Ook Italië zelf beschikt over gerenommeerde auteurs die in alle toonaarden over hun land geschreven hebben. Niettegenstaande deze zware obstakels is Loek Polders erin geslaagd een hele originele verhalenbundel te creëren met een internationale schare van auteurs die allemaal één aspect aansnijden dat Italië zo geliefd of juist tot bron van ergernis maakt.
De bundel wordt geopend met een prachtig verhaal van W. Somerset Maugham (1874-1965). In De Lotuseter maken we kennis met een Britse man die éénmaal Capri aanschouwde en er verliefd op werd. In zijn vaderland verloor hij vrouw en kind, dus daar bond hem niets meer. Hij heeft een goede baan bij een bank en omdat hij nog maar vijfendertig is kan hij onmogelijk van een pensioen genieten. De bank verleent hem wel een gratificatie. Met dat geld en zijn spaarcenten wil hij een lijfrente van vijfentwintig jaar kopen. Dit staat hem toe om tot zijn zestigste van een onbekommerd leven te genieten en dan wil hij voorgoed van deze aardbol verdwijnen. Maar het lot naar je eigen hand willen zetten kan drastische gevolgen hebben.
Dit verhaal van een Brits grootmeester onderlijnt duidelijk de fascinatie voor Italië waar we meermaals gaan mee geconfronteerd worden in de bundel.
Ook de Britse journalist en schrijver Tim Parks, die met een Italiaanse vrouw getrouwd is en in Italië woont, sukkelt in zijn uitermate humoristische bijdrage Residenza met de inheemse gebruiken. Marc Twain kon het fenomeen Michelangelo best appreciëren. Hij kreeg er alleen de builenpest van dat volgens de Italianen Michelangelo al de mooie dingen gemaakt had en de andere kunstenaars de rotzooi.
Italië heeft een aparte uitstraling die je charmeert of ergert, maar die je nooit loslaat. Zelfs als Italië niet meteen je hart sneller doet kloppen, zal deze bundel je niet helemaal onbewogen laten. Geen enkele lezer die van goede literatuur houdt kan deze bundel zomaar achteloos naast zich neerleggen.
|
Reacties (0)Delen
|