Gelezen door: Wendy (10 boeken)

Citaat: "Kort na middernacht riep ze me. Haar bed was doorweekt van het zweet. Omdat de pijn echter minder leek, stuurde ik haar naar de bank in de grote achterkamer terwijl ik de lakens verschoonde. Later vond ik haar daar in de kussens geleund, een beetje suf van de morfine, maar redelijk helder van geest.
'Ik lag daar', zei ze, 'en ik dacht: fuck! Ik had die huisarts niet om de lichtste dosis moeten vragen!' Ze had dus toch de lichtste dosis gevraagd. Misschien moeten we toch maar eens contact opnemen met palliatieve zorg, dit hou ik niet vol."

Een fantastisch mooi en aangrijpend verhaal over een vrouw van de derde generatie die de diagnose vergevorderde kanker kreeg en bij haar vriendin verblijft om een alternatieve behandeling te ondergaan als laatste strohalm.
Echt heel erg mooi boek met soms een komische noot, maar ook erg aangrijpend.

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "Dit is een ozonsauna.Je mag wel even binnenkijken.
Ik ritste de tent aan de voorkant open en zag dat ze op een witte plastic stoel zat, op een handdoek na naakt, met in elke hand een in keukenpapier gewikkels stafje.De geparfumeerde damp wolkte eruit.
Wat heb je daar in je handen?
Elektrodes.Ze leunde met gesloten ogen achterover."

Dit boek was mijn kennismaking met het werk van Garner. Een vlot verteld verhaal over de vriendschap tussen twee vrouwen, de één zwaar ziek en ten einde raad overgeleverd aan een aantal kwakzalvers, terwijl de vertelster tracht haar zieke vriendin te redden uit de klauwen van de pseudo-wetenschap en haar voor te bereiden op het nakende einde.
Dit is een boek over vriendschap, opoffering, het bijstaan van een terminaal zieke, maar ook over de gevaren van de alternatieve hulpmiddelen. Dit boek focust uitsluitend op de verhouding tussen de twee vriendinnen, zonder dat andere personages iets meer betekenen dan achtergrond, wat ik een gemiste kans vind.