Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)
Citaat: "‘Toen ik zo oud was als jij nu,’ zei Arthur, ‘is mijn broertje gestorven. Daarom weet ik zo goed hoe het is om zeven jaar te zijn. Ik hoef maar terug te denken aan zijn dood, en ik weet opnieuw heel precies hoe het is om zeven te zijn. Hoe je al erg veel kunt, maar ook nog klein bent."
In De kinderen van Arthur speelt het medium televisie een zéér belangrijke rol. Zij baseerde zich hiervoor op de documentairereeks 7 Up van de BBC, waarin kinderen uit diverse milieus vanaf hun zevende jaar worden gevolgd en waar men om de zeven jaar een documentaire van maakt. De Vlaamse tegenhanger hiervan in het werk van Kristien Hemmerechts is 7 plus.
De man die de touwtjes van dit programma in handen heeft is Arthur Goemare die voor de Vlaamse Omroep werkt. Tien kinderen die in 1957 geboren zijn begint hij vanaf hun zevende levensjaar in 1964 te volgen. Arthur gaat zo intens in zijn programma op dat hij zich ook snel betrokken voelt bij het wel en wee van de kinderen waarover hij om de zeven jaar een documentaire hoort te maken. Ook al hoort hij werk en privé strikt gescheiden te houden toch lukt dit niet altijd evengoed.
De kinderen van Arthur is een bijzonder boeiend en goed geschreven boek waarin de trauma's en frustraties je weer om de oren vliegen zoals in elk Hemmerechts-boek. Een heel sterk maar ook huiveringwekkende passage is die waarin Victor zijn stukgehakte moeder in Arthurs tuin komt begraven en waar de appelbomen in de toekomst meer vruchten gaan dragen.
|
Reacties (0)Delen
|