Gelezen door: Carl De Strycker (24 boeken)
Citaat: "Je kan kiezen tussen wereldvreemd en levensvreemd, zegt ze. Ik vervreemd liever van wat men de wereld noemt dan van wat ik mijn leven noem. Nee, zegt Hans, je moet ernaar streven het verschil tussen beide op te heffen. We zijn weer goed bezig hé, zegt ze."
Jelina is in alle opzichten geslaagd: ze is een succesvolle schrijfster, heeft een stabiele relatie en een schat van een dochter en toch belandt ze in een midlifecrisis. Ze twijfelt aan haar schrijverschap, stort zich in een avontuur met een minnaar en wil op zoek naar de zus die jaren geleden alle contact heeft verbroken. Het verborgen weefsel is Jelina's dagboek. Je ziet in notities die meestal niet meer dan een bladzijde beslaan haar twijfel groeien, haar relatie verslechteren (met als culminatiepunt een zeer invoelend beschreven ruzie waarin het kind steeds luider schreeuwt dat haar ouders moeten stoppen met kibbelen) en uiteindelijk neemt ze een beslissing: ze verlaat haar vertrouwde warme omgeving en gaat op zoek naar haar verdwenen zus. Het verborgen weefsel uit de titel is niet enkel de tekst waarnaar een schrijver steeds op zoek is – hier het adequaat verwoorden van de ongemakkelijke gevoelens –, maar is tevens een metafoor voor de band tussen mensen die ondefinieerbaar en ongrijpbaar, maar vaak richtingwijzend of allesbepalend is.
Het boek bevat prachtige observaties van een denkend auteur. In die zin lijkt Het verborgen weefsel op de dagboekaantekeningen die Hertmans maakte bij zijn bewerking van klassieke toneelteksten en publiceerde in Het zwijgen van de tragedie. Wie die gelezen heeft, kan dan ook niet anders dan denken dat Hertmans zelf aan het woord is in Het verborgen weefsel.
|
Reacties (0)Delen
|