Het verlies van Eldorado

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Tussen de blanke en de neger bestonden voor de Fransen nog honderdachtentwintig verschillende kleurnuances, van het half-om-half van de echte mulat, tot de quadrone, de maraboe, de sacatra en de mengrassen, die ondanks een blankheid van honderdzevenentwintig graden, toch gekleurd waren. "

Het verlies van Eldorado dateert uit 1969 en werd in 1978 voor het eerst in Nederlandse vettaling uitgebracht. De herdenking van de niet zo kiese heldendaden van Colombus en zijn companen in 1992 maakte een heruitgave van dit historisch document, dat amper iemand kende, haast noodzakelijk. Het is non fiction die met de vlotheid van een roman geschreven werd.

Met een haast pijnlijke precisie geeft Naipaul een gedetailleerd overzicht van de 'beschavingswerken' in Trinidad van 1595 tot 1813. We kunnen dan ook terug met hem in de geschiedenis duiken en bijna visueel de goudzoekers van Spaanse origine aan het werk zien. De hebzucht van de Spaanse overheersers is dermate groot dat de oorspronkelijke bewoners van het eiland, de Indianen, hier hevig onder te lijden hebben. Het land verpaupert en de Indianen die te weerbarstig worden slacht men af of stuurt men voor heropvoeding naar Europa. Na de Spaanse overheersing neemt Engeland het roer over en maakt er, in navolging van de Amerikaanse 'broeder', een slavenkolonie van. De negers die uit Afrika werden otnvoerd om als slaven aan een nieuw Trinidad te werken, kenden onder de Spanjaarden nog een vrij mild bestaan. Onder de Engelsen werden ze als werkbeesten behandeld die probleemloos mochten worden gemarteld of vermoord, afhankelijk van de stemming van hun eigenaars of die van de Britse gezaghebbers in Trinidad. Om de lezer duidelijk te maken dat hij niets verzonnen heeft, voegde Naipaul een uitgebreid postscriptum toe waarin hij zijn werkwijze verantwoordt. 'Het verlies van Eldorado' is een monument van een boek, dat spijtig genoeg andermaal de wreedheid van het menselijk wezen beklemtoont.