Gelezen door: Liesbet Vreys (20 boeken)
Citaat: "Een paar dagen geleden was ik jarig. Ik had je niets anders te bieden dan een vader vol zelfbeklag die als hij in de spiegel kijkt een leeg en zielloos gezicht denkt te zien. "
In Zonder mij neemt Claudel de lezer mee in het leven van een jongeman die net zijn geliefde heeft verloren. Hij praat met zijn dochter over zijn verdriet, over haar mama, over hoe het nu verder moet. Ironisch genoeg werkt hij ook met rouw: zijn job bestaat erin, families van overledenen ervan te overtuigen om organen van hun gestorven geliefde af te staan.
Claudel beschrijft subtiel en warm het lijden, het zoeken naar een leven waarin de pijn minder groot is, minder groot zal zijn. De link tussen het persoonlijke leven van de hoofdfiguur en zijn job is een bijzonder pakkend uitgangspunt dat prachtig wordt uitgediept. Je wordt meegezogen in het verhaal. Er staat geen woord te veel en elk woord dringt door.
|
Reacties (5)Delen
|
5 reacties:Marc Dilliën op 1 november 2011:"Je wordt meegezogen in het verhaal", dit is zo typisch voor Claudel, geen woord te veel, elk woord raak!
Sandra op 22 januari 2008:
Prachtig geschreven en goed vertaald! Zeer herkenbaar! Met gemengde gevoelens aan dit boek begonnen. Verlies, verdriet en het rouwproces... niet echt een ontspannend onderwerp. Een boek dat ik nog lang zal koesteren en regelmatig uit de boekenkast zal halen.
Sandra Vervynck op 13 december 2007:
Prachtig geschreven en goed vertaald! Zeer herkenbaar! Met gemengde gevoelens aan dit boek begonnen. Verlies, verdriet en het rouwproces... niet echt een ontspannend onderwerp. Een boek dat ik nog lang zal koesteren en regelmatig uit de boekenkast zal halen.
leesbeest op 4 november 2006:Dit is na
grijze zielen en
het kleine meisje van meneer Linh, het derde boek van Claudel dat ik lees. In
zonder mij graaft Claudel dieper in de geest van zijn personages dan in de andere twee boeken. De manier waarop hij bijna zonder enige dialoog de overgang van het willen sterven naar het willen leven beschrijft grijpt naar de keel. Het blijft ook een open einde wat de lezer de kans geeft om datgene te zien in het tragische laatste deel wat hij er zelf wil in zien. Prachtig boek alweer van een begenadigd verteller.
Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)
Citaat: "Ik wil slapen. Ik ga slapen. Hoe laat zou het zijn? De vrouw denkt aan het lichaam van haar dochter en ook ik kom nader tot haar dochter, die geen gezicht heeft maar plotseling het jouwe krijgt, en ik zink weg in de warmte ervan. Je trekt me naar je toe, hoewel ik nog steeds bloed."
Wat mij zo aantrekt in de romans van Claudel, is de enorme sfeerschepping en typering van de karakters. Hij heeft niet veel woorden nodig om een gevoelen, een innerlijke drijfveer te beschrijven.
Dit boek gaat over verlies, het verwerken van de dood van een geliefde, het niet meer verder willen. De hoofdpersoon besluit verder te gaan met zijn leven omwille van zijn dochtertje, net zoals nabestaanden troost vinden in het afstaan van organen van hun overledenen om anderen te laten leven.
Hij doet dit in een puntgave stijl, geen woord te veel, maar altijd rake typeringen en beschrijvingen.
|
Reacties (0)Delen
|