Portretten en een oude droom

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Op de weg die ik voor mijn leven koos, heb ik een paar van mijn vrienden en dierbaren verloren. Ze waren jonger dan ik en ze keken tegen mij op. Ze volgden de weg die ik gekozen had. Zij werden gearresteerd. Maar ik niet, ik kon wegvluchten. Drie van hen werden gedood en twee van hen moesten lange tijd gevangen zitten. Ik voel me schuldig en dit schuldgevoel laat me niet los. Ik denk altijd aan hen. Hier in Zuid-Afrika, waar ik ook loop, lopen die vijf vrienden met me mee. Wat ik ook drink, ze drinken met mij mee. Ze gaan mee, ze doen mee op deze reis."

In al zijn literair werk, van zijn verhalenbundels en zijn romans tot zijn colums, vermengt Kader Abdolah telkens de twee culturen, de Iraanse en de Nederlandse, die bepalend zijn voor leven. Alhoewel hij dit boek schreef na een reis naar Zuid-Afrika blijven ook hier weer, naast de Zuid-Afrikaanse belevenissen, deze twee culturen een belangrijke rol spelen. Dawoed is een Iraanse journalist die al jaren in Amsterdam woont. Hij maakt op zekere dag samen met enkele dichteressen een culturele reis door Zuid-Afrika. Hij bewondert de schoonheid van het land maar voelt zich schuldig tegenover zijn vroegere vrienden.

Die vrienden worden levende personages in het boek, ze nemen hun vroegere leven op waar het eens afgebroken werd. Een van hen, Attar, is zelfs de hoofdverteller die alleen waar nodig Dawoed het woord teruggeeft. Zijn vrienden zijn oprecht verbaasd over de metamorfose die Dawoed heeft ondergaan. Hij durft over alles praten wat vroeger in Iran niet kon. ‘Portretten en een oude droom’ is een heel mooi boek waar de poëzie van verleden en heden en de hunker naar het verre, schitterend in harmonie zijn samengebracht.