Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)
Citaat: "Toen ik wakker werd huilde ik nog steeds, mijn eerste echte tranen om hem – en om mezelf, zijn cipier, zijn rechter, zijn zoon. Ik deed het licht aan en haalde zijn oude brieven te voorschijn. Ik dacht terug aan zijn enige bezoek, de basketbal die hij me had gegeven en de danslessen. En ik besefte, misschien voor het eerst, dat zelfs in zijn afwezigheid zijn sterke beeld een bastion was geweest waarop ik verder kon bouwen, een beeld om me aan te spiegelen of om teleur te stellen."
Barack Obama is een man met een immense uitstraling, waar je niet naast kan kijken. Hij is niet alleen een groots redenaar, maar ook een begenadigd schrijver. Deze autobiografie is tien jaar geleden geschreven, maar kwam opnieuw in de belangstelling na de kandidaatstelling van Obama als mogelijk eerste zwarte president van Amerika.
In het nieuwe voorwoord schrijft Obama dat hij het boek zeker met vijftig pagina's zou willen inkorten na herlezing, maar hij heeft het toch maar ongewijzigd gelaten.
Hij beschrijft zijn jeugd in Indonesie, zijn opvoeding bij zijn grootouders op Hawaii, zijn werk in de achterstandswijken van Chicago en tenslotte zijn reis naar Kenia, waar hij zijn vaders familie ontmoet.
De zoektocht naar zijn eigen identiteit en afkomst maakt Obama tot een tobber. Hij schrijft over ‘de constante, verlammende angst dat ik er op de een of andere manier niet bij hoorde’. De zoektocht brengt hem naar de arme zwarte wijken van Chicago en naar zijn familie in Kenia, waar zijn vader –inmiddels gestorven– nog veel meer kinderen blijkt te hebben, en in zijn leven mislukt en drankzuchtig was. De ontmoeting met het graf van zijn vader is voor hem een loutering.
De memoires zijn literair in constructie en stijl en maken dat je deze politicus toch wel met andere ogen gaat bekijken.
|
Reacties (0)Delen
|