De cellist van Sarajevo

Gelezen door: Elisabeth Francet (15 boeken)

Citaat: "Buiten op straat bleef de cellist heel lang op zijn kruk zitten. Hij huilde. Zijn hoofd was gebogen en er vielen een paar slierten gitzwart haar over zijn voorhoofd. Zijn ene hand ging naar zijn gezicht, de andere lag beschermend om de klankkast van de cello heen. Na een poos stond hij op en liep naar de berg bloemen die gestaag hoger was geworden sinds de dag dat de granaat was gevallen. Er lag sinds kort een geweer naast. Hij bleef er even naar staan kijken en liet toen zijn strijkstok op de bloemen vallen. De mensen op straat veroerden zich niet. Hij draaide zich om, pakte zijn kruk op en liep naar zijn flat, zonder achterom te kijken" "

27 mei 1992, 4 uur 's middags. Tijdens het beleg van Sarajevo wordt een groep van tweeëntwintig mensen die in de rij staan om brood te kopen in een straat achter de markt op Vase Miskina door een aantal granaten getroffen. In de tweeëntwintig dagen die volgen verschijnt op die plaats telkens om vier uur stipt, een man, gekleed in een stoffig rokkostuum en een immens droevig gezicht. Hij houdt een cello onder de ene arm en een krukje onder de andere. Hij zet het krukje midden op straat neer, gaat erop zitten en sluit zijn ogen. Wanneer hij zijn ogen terug opent is de tristesse uit zijn blik verdwenen en brengt hij de strijkstok naar de snaren. Het daaropvolgende kwartier is voor menig toeschouwer het mooiste wat een dag in het belegerde Sarajevo hen kan schenken: een droom.
Ter ere van de doden, speelt de cellist Alinoni's Adagio in G groot. De bezielde luisteraars weten ondertussen al dat niemand ter wereld deze waanzin een halt zal toeroepen en geven zich maar al te graag over aan een verstild moment van 'valse' hoop.

Met de cellist als symbool van rouw en hoop op de achtergrond wordt er gedurende die periode van drie weken ingezoemd op het leven en overleven van drie personages, drie gevangenen van Sarajevo: Pijl de schizofrene, verbeten sluipschutster, Kenan de angstige maar plichtsbewuste waterdrager en Dragan de 64-jarige dromende zwerver. Alledrie worden ze tijdens hun opgejaagd bestaan vanuit een ander perspectief geconfronteerd met de cellist en op ieder van hen heeft hij een bijzondere impact.

Vedran Smailovic was een beroemde cellist uit Sarajevo. Zijn daad was de inspiratiebron voor deze bijzonder aangrijpende, diep menselijke roman.