Gelezen door: Herman Blondeel (2 boeken)
Citaat: "Ik herinner me dat we tijdens de film de taart met pijnboompitten lekker warm opgegeten hebben, en dat de telefoon ging terwijl we zaten te eten, maar dat er niemand was. Ik herinner me dat mijn vader op de bank in slaap gevallen is, en dat mijn moeder een plaid over hem heen heeft gelegd. Ik herinner me alles tot in de kleinste details. En ik weet nog dat ik, toen ik naar bed ging, nog steeds niet kon bevatten wat er gebeurd was. Het ging destijds tussen mij en mijn vader heel moeilijk.
... vandaar dat die avond zo'n diepe indruk op me heeft gemaakt : het was een bewijs van hoe het tussen ons had kunnen zijn maar nooit geweest was, een flits van een ander leven dat door het onze schoot."
Dit is een typisch Sandro Veronesi boek, de personages komen uit het alledaagse leven, maken min of meer alledaagse zaken mee, maar het wordt op zo'n indringende, mooie manier beschreven dat je vanaf het eerste moment sympathie of antipathie voelt alsof het levensechte personen zijn. De stijl van Veronesi ontroert en pakt je helemaal in.
|
Reacties (0)Delen
|