Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)
Citaat: "Nog steeds droom ik ervan -maar het blijft helaas bij dat dromen- met deze stukjes in de krant een meesterwerk op te bouwen dat de eeuwen trotseren kan. Een pyramide, een kathedraal, een mausoleum van krantestukjes.
"
Louis-Paul Boon (1912-1979) was niet alleen een sterk maatschappelijk geëngageerd romanschrijver, naast mooie maar minder gekende gedichten schreef hij ook fel geäpprecieerde columns, die een apart leven gingen leiden als Boontjes. Deze cursiefjes verschenen meestal in het toenmalig socialistische dagblad Vooruit, of werden door Louis Paul Boon zelf op de radio voorgelezen, en tonen ons een heel andere kant van de schrijver.
In zijn literair werk worden we geconfronteerd met de filosoof en oproerkraaier, een tedere anarchist die de wereld een geweten wil schoppen en de mensen uitdaagt om na te denken en te ageren. De Boontjes tonen ons een gans andere Boon, op het eerste zicht een vriendelijk burgermannetje die dagelijks met de trein naar het werk reist, in dit geval een krant, om de lezer dagdagelijks wat verstrooiing te brengen tussen rampen en politieke gebeurtenissen en gemoedelijk praat over het weer, de mensen in de trein of elders, zijn liefhebbend vrouwtje enzovoorts. Eigenlijk imiteert hij hier de keurige burgerman waartegen hij zich zo sterk afzet in zijn romans of essays.
Een goede verstaander heeft zeker bij Louis Paul Boon maar een half woord nodig om zijn signalen te begrijpen. De humor waarmee hij zijn Boontjes opsmukt is niet in staat om het karikaturale karakter van de stukjes op zich te verbergen.
|
Reacties (0)Delen
|