Gelezen door: els lens (45 boeken)

Citaat: "Hugues nam iedere avond dezelfde weg. Hij liep langs de kaden, met aarzelende pas. Hij liep reeds een beetje gebogen, hoewel hij nog maar veertig was. Voor hem was het weduwnaarschap gekomen als een herfst die te vroeg inzet. Hij begon kaal te worden en had al veel asgrijs haar. Zijn doffe ogen keken ver, heel ver, voorbij het leven. En hoe triest was ook Brugge op zulke namiddagen! Zo hield hij van Brugge!"

Naar aanleiding van een artikel in de krant over Franstalige Vlaamse schrijvers uit de 19e eeuw, ging ik op zoek in de bib. Alleen Rodenbach stond er, in het Frans: Bruges-la-morte. Ik ben er in het Frans aan begonnen, maar toen ik wat verder zocht, bleken ze het ook in 't Nederlands te hebben, dus heb ik ze gemakshalve zo een beetje naast elkaar gelezen. “Bruges-la-morte” klonk mij bekend in de oren. Het is ook twee maal verfilmd. In de 19e eeuw was de burgerij in Vlaanderen Franstalig en de boeken werden dus ook in het Frans geschreven. Bruges-la-Morte gaat over een jonge weduwnaar die na de dood van zijn vrouw in Brugge komt wonen, omdat die stad het beste past bij zijn peilloos verdriet en zijn grenzeloze melancholie. In zijn grote huis heeft hij bepaalde vertrekken volledig ingericht als nagedachtenis aan zijn aanbeden vrouw, een soort van heiligdom. 's Avonds gaat hij wandelen in het stille, koude, mistige Brugge. De melancholie is zo treffend beschreven. Op een dag ziet hij een vrouw voorbij komen, die zo hard op zijn overleden echtgenote lijkt, dat hij even denkt dat zij uit de dode is opgestaan. Hij begint haar te achtervolgen...