Gelezen door: Norbert De Meyer (139 boeken)

Citaat: "De puberteit kent van die overprikkelende perioden waarin de rijpende jongen het presteert verliefd te worden via een foto, een kledingstuk, een vage omschrijving door derden, haar fiets, een geur van cosmetica die in de schoolhal is blijven hangen…"

Van der Heijden schudde dit werk uit de losse pols tussen het schrijven van zijn romancyclus De tandeloze tijd. Hij lijkt daarmee op een goochelaar die een stel duiven uit zijn jaspanden laat fladderen tussen twee serieuze acts in. Zomaar. Een Spielerei. Nochtans is dit hier allerminst het geval, want dit autobiografische verhaal heeft heel wat in zijn inhoudelijke én literaire mars. De typische Van der Heijden-stijl, om maar iets te noemen.
Verder is er de intieme, sarcastische, schrijnende herinnering aan de dood van zijn jeugdliefde en -vriend. Een verhaal over de eerste puberale buikkriebels, over eten, zuipen en vrijen; kortom, over alles wat jongeren bezighoudt en waarin ze vooral proberen hun eigen wereld(beeld) te creëren.

Een requiem draagt dit boek als ondertitel (net als Asbestemming, een ander boek van diens hand waarin de schrijver de dood van zijn vader probeert te verwerken). Van der Heijden windt er geen doekjes om. Een boek dat zich laat lezen als een sorbet tussen een copieuze maaltijd, namelijk Van der Heijdens ernstiger werk. Wie tot dit in staat is, verdient een hoofse buiging bij het langslopen. Een sandwich om de tanden in te zetten. Laat je verrassen.

Gelezen door: Jeanne Tielen (151 boeken)

Citaat: "Van tijd tot tijd, als ik extra geld nodig had, liet ik me voor een paar weken door een uitzendbureau een baantje bezorgen, maar voor het overige flaneerde ik door Eindhoven in mijn zwarte pak. Ik droeg er vaak ook nog een zilveromrande bril bij, die eigenlijk overbodig was, want van jezelf geniaal voelen alleen gaan je ogen niet achteruit."

Een heerlijke sandwich om in te bijten, is dit boekje. Het zit boordevol grappige omschrijvingen van de levenservaringen van een puber. De schrijver denkt terug aan zijn puberteit naar aanleiding van het overlijden van zijn jeugdliefde en een goede vriend. Hij probeert zich een beeld te herinneren waar beiden in voorkomen. De sandwich biedt dat beeld.