Gelezen door: Gerd Boeren (21 boeken)

Citaat: "Laat me je meer dingen zeggen, die alleen ouders zeggen: vermijd schijnheiligheid als je groot bent, mijn dochter; veroordeel anderen niet, doe ze niet tekort, wees niet uit op eer, zoek die plekken waar jouw bijdrage onopvallend het verschil maakt."

De stemmen van de Pamano is een ingenieus opgezet boek. Verschillende verhaallijnen in verschillende periodes lopen door elkaar heen. Het boek begint met het einde, in 2002, in ons geheugen gegrift door beelden van een doodzieke paus Johannes-Paulus II. In dat jaar werkt Tina aan een fotoboek over de streek ten noorden van Barcelona. Tijdens haar bezoek aan de school van Torena, een Catalaans dorpje in de Pyreneeën, vindt ze achter het schoolbord een stapel oude schriftjes. Die schriftjes dateren uit 1944 en zijn geschreven door de schoolmeester Oriol Fontelles. Tina ontdekt dat Oriol ze schreef voor zijn dochtertje. Zijn zwangere vrouw verliet hem voor zijn kind geboren werd. Ze walgde van Oriols sympathieën voor de fascistische burgemeester. Dat was in 1944 Valentí Targa. Uit de schriftjes leert Tina dat nog een derde persoon een sleutelrol speelde in het persoonlijke drama van Oriol, en dat is een vrouw die nog steeds leeft en ook nog steeds in Torena woont, de steenrijke Elisenda Vilabrú. Ze leidt met harde hand haar zakenimperium en schuwt tegelijkertijd geen enkel middel om Oriol Fontelles, de schoolmeester maar ook haar minnaar, door de katholieke kerk zalig te laten verklaren.
Tina ontdekt in de schriftjes dat Oriol een dubbelleven had. Ze twijfelt of ze de inhoud wereldkundig moet maken. De inhoud werpt een heel nieuw beeld op de geschiedenis en kan de zaligverklaring flink in de war sturen. Maar is een eenvoudige fotografe met een privé-leven dat op springen staat capabel om het op te nemen tegen een van de meest invloedrijke industriëlen van Spanje?

De stemmen van de Pamano is een meervoudig gelaagd en meeslepend verhaal. De diverse verhaallijnen lopen vrij ongeordend door elkaar -op een hedendaagse vraag kan een vroegere herinnering volgen voor het antwoord komt- maar je hebt geen moment het idee dat Cabré de regie verliest. Hij heeft de touwtjes stevig in handen, en in dit omvangrijk boek mag dat met recht een huzarenstuk genoemd worden. Sommige hoofdpersonages sterven jong, maar andere zie je oud worden: ze verliezen hun geloof of liefde, krijgen rust, adopteren een zoon, scheiden of sterven. Samen met hun geschiedenis vertelt De stemmen van de Pamano zestig jaar Spaanse geschiedenis, van de Spaanse burgeroorlog, over het bewind van Franco, tot het herstel van de democratie in de jaren zeventig. Cabré bouwt overal spanningsboogjes in, maar houdt de hoofdlijnen tot het eind en zorgt tegelijkertijd voor een onverwachte finale, die je, zoals gezegd, al in het begin voorgeschoteld krijgt.

Gelezen door: Xolo (1 boeken)

Het is zeker geen gemakkelijk boek, maar volgens mij een echt meesterwerk. Cabré springt voortdurend van heden naar verleden en dat maakt het niet gemakkelijk om te volgen en verdient zeker een tweede keer gelezen te worden, wat ik ook zal doen. De geschiedenis van de Spaanse burgeroorlog en de tijd van Franco zit er lichtjes tussen en vraag me niet waarom maar dit soort boeken intrigeert me enorm. Eén van de mooiste boeken die ik de laatste jaren gelezen heb.