Het geparfumeerde slagveld

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Waarom! Helemaal nergens om, enkel en alleen om het plezier dat ik zelf aan het vertellen en het aaneenrijgen van woorden beleef. Moet dan alles een reden hebben? "

Op de achterflap van Het geparfumeerde slagveld heeft de uitgever heel trots vermeld, dat de controversiële schrijfster Jeanette Winterson de auteur van dit boek, Robert Irwin, een onweerstaanbaar knap schrijver vindt. Nu ziet de man op de foto er best leuk uit, maar wie Jeanette Winterson een beetje kent zal wel meteen doorhebben dat het zijn literaire capaciteiten zijn die het 'enfant terrible van de Angelsaksische literatuur' zo bewondert. Daar heeft ze natuurlijk geen ongelijk in. Tijdens de lezing van dit boek heb ik herhaaldelijk moeten denken aan Pier Paolo Pasolini, Derek Jarman en... Jeanette Winterson herself. Ze zouden alledrie dit boek kunnen geschreven hebben. Pasolini zou zich met heilige ernst verdiept hebben in het subversieve erotische, Jarman zou zich verlustigd hebben aan de sinistere en bizarre sfeer en Jeanette Winterson zou met een verheerlijkt gezicht het letterlijk en figuurlijk genaaid worden van fallokraten die op de koop toe ook nog door matriarchale figuren worden getemd, op papier vereeuwigd hebben. Maar het is nu eenmaal, de mij vrij onbekende, Robert Irwin die nog maar eens als zovelen voor hem uit de wonderlijjke vertellingen van duizend-en-één-nacht put. Het is de schrijver vooral om de magie van de erotiek en de vertelkunst te doen. Dat erotiek in alle mogelijke vormen een zéér belangrijk aspect vormt, blijkt zeker uit het feit dat op een zeker moment een vrouw de toekomst van een man voorspelt niet via de lijnen van zijn hand maar wel door middel van de aders van zijn penis. Deze vrouw noemt men dan ook niet gewoon een waarzegster maar wel een fallomante! En de verhalen zijn natuuurlijk héél belangrijk, ook al zijn die niet altijd even interessant voor al de toehoorders. Dit tracht de zwarte eunich Smaragd, die zich zowel van zijn penis als van zijn testikels liet 'bevrijden' om van de kwellende wellust verlost te zijn, de ongeduldige sultan diets te maken als die hem vraagt waarom hij een bepaald verhaal vertelt; maar natuurlijk is dit boek meer dan een krans van woorden. Er is wel degelijk een rode draad die alle verhalen samenbrengt in een groot vernuftig geconstrueerd verhaal.

Orkhan is de op één na oudste zoon van de Turkse sultan. Sinds zijn prille jeugd verblijft hij met de andere prinsen, halfbroers verwekt bij diverse haremvrouwen, in de Kooi, het asielverblijf voor de jonge prinsen die kandidaat zijn voor het sultanaat. De jongens hebben enkel contact met hun leermeersters en hun bewakers, de eunuchen. In de Kooi horen ze regelmatig geluiden van de vrouwen uit de harem, maar daar blijft het dan ook bij. Alhoewel hun ten strengste aangeleerd wordt al het vrouwelijke uit hun denk- en leefwereld te verbannen, wordt er natuurlijk heel wat over vrouwen gefantaseerd en zelfs in de seks die de jongens met mekaar hebben wordt het rollenpatroon mooi overgenomen. Orkhan verlangt er zo naar om de Kooi te mogen verlaten. Maar deze gevangenis verlaten houdt slechts twee dingen in, het sultanaat of de dood door wurging. Met zijn beste vriend Barak sluit hij een pact. Als één van hen de Kooi mag verlaten om sultan te worden zal hij de andere ook bevrijden. Barak wordt als eerste geroepen, maar hij komt niet terug. Dan is het de beurt aan Orkhan. Hij zal de nieuwe sultan worden en regeren over het volk en vooral over de harem. De eerste dag reeds heeft hij seksueel contact met diverse vrouwen. In al zijn hanige overmoed is hem echter niet meteen duidelijk geworden dat hij niet over de harem heerst. Als het hem werkelijk begint te dagen dat de haremvrouwen over alle macht beschikken en over iedereen, hem inbegrepen, heersen voelt hij het wurgtouw reeds rond zijn nek. Maar zijn mannelijk instinct zet zijn mannelijk brein in alle heftigheid aan tot het uitbroeden van een overlevingsact.

Het geparfumeerde slagveld is niet alleen een knap en boeiend literair boek, het is ook een erotisch werk met allures en met voor elk wat wils. Voor al te gevoelige lezers zou ik echter wel aanraden de nodige valeriaan ter beschikking te houden alvorens het parfum van dit boek hun zinnen als een slagveld achterlaat.