Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Hij had een stevig gespierd lichaam, werkelijk mooi.‘Je ziet het,’ zei hij, ‘mijn lichaam is dat van een neger, dat ik verder grotendeels blank ben uitgevallen is een daad van pure perversiteit.’ "

De Nigeriaan Wole Soyinka (1934) was al lang voor hij in 1986 als eerste Afrikaans schrijver de Nobelprijs literatuur kreeg toegekend niet zomaar een doorsnee Afrikaans schrijver. Zijn werk heeft van meet van af aan die politieke geladenheid gekend waar vele andere schrijvers zich van distantieerden. Door de inhoud van zijn boeken kwam hij regelmatig in botsing met de overheid en gedurende de Biafraanse oorlog zat hij van 1967 tot 1969 gevangen. De Nobelprijs mocht hem dan internationale erkenning brengen, de verhoudingen met zijn vaderland werden er zeker niet beter op. Vermits Wole Soyinka regelmatig als raadgever gevraagd wordt omtrent de politiek en hij ongezouten zijn mening blijft verkondigen beschuldigde het militaire regime de in de VS woonachtige schrijver in 1997 van hoogverraad.

The interpreters (1964), in het Nederlands vertaald als De vertolkers, is één van zijn eerste romans. Deze roman is in goedkope editie op de markt gebracht om een even groot publiek als andere Nobelprijswinnaars te bereiken !De vertolkers komt die denkwijze al heel sterk aan de orde. De titel spreekt trouwens al voor zich. Zijn personages zijn de vertolkers van het 'theaterstuk' dat door anderen geschreven en geregisseerd werd, maar uiteindelijk is iedereen verantwoordelijk voor zijn of haar aandeel in de rol.

De hoofdpersonages in dit boek zijn zes mannen en een vrouw die mekaar kennen van toen ze nog samen studeerden. Na hun middelbare studies zijn ze allemaal in het buitenland gaan studeren om in nogal serieuze functies terecht te komen. Dat gaat van ambtenaar op Buitenlandse Zaken, universiteitsdocent, arts, schilder, journalist, ingenieur tot secretaresse. Op het moment dat de onafhankelijkheid van Nigeria bedreigd wordt zien ze ze mekaar terug. Maar hun verblijf in het buitenland heeft hen zodanig veranderd dat ze zich in hun eigen land onder vrienden schamen voor hun zwarte Afrikaanse identiteit. Ook al moraliseren en filosoferen ze er flink op los, toch komen er weinig concrete oplossingen uit de bus.

Zo wordt Biodun Sagou, de journalist, pas titularis van de baan waar hij voor solliciteert als hij er geld tegenaan gooit. Iedereen heeft zo wel zijn eigen problemen en geheimen die hun idealisme en vooral hun Afrikaanse trots de das omdoen. Wat echter wel in hun eigen voordeel pleit is hun oprecht voornemen om terug te vechten wanneer ze onrechtvaardigheid ontmoeten. Dat lukt echter niet altijd omdat ze niettegenstaande hun westerse opleiding toch nog altijd vastgeankerd zitten in hun Afrikaanse traditie die zeker niet van vooroordelen tegenover homoseksualiteit, feminisme en andere individuele vrijheden gespeend is.

De Vertolkers is een goed, maar complex boek. Zo is er het orale denken en schrijven dat ook zijn plaats opeist. Het boek heeft trouwens geen centraal verhaal omdat in de eerste plaats de personages het belangrijkste zijn. Elk personage op zich, en er komt nogal wat volk in dit boek voor, heeft recht op zijn eigen verhaal, waarover de zeven hoofdpersonages dan weer elk op zich een eigen mening hebben. Wole Soyinka heeft zijn personages met liefde en verbeten woede neergezet, laat ze ernstige en idiote dialogen voeren, zodat ze de vertolkers worden van zijn eigen ambivalente gevoelens.