Jungle

Gelezen door: Theo Schippers (104 boeken)

Citaat: "(...) elk jaar verminderen de pakjes en zijn de enigen die je nog gelukwensen sturen diegenen die op Facebook uit automatisme ook ‘Gelukkige Verjaardag’ op het profiel van een dooie zetten. Het enige wat je verkrijgt als inzicht over het leven is dat niemand anders het ook weet, ook al zijn ze nog zo goed in het pretenderen van het omgekeerde."

Zo wordt het boek aangekondigd:
Om te kunnen overleven aanvaardt een schrijver zonder uitgeverij elke opdracht die hem wordt toegeworpen. Het brengt hem naar de verste uithoeken van deze dolgedraaide planeet - van de ondergrondse verstotenen in Madrid, via een surreële volksopstand in Kazachstan tot de waanzin van Tokio. Maar zijn eigen stad Brussel, die van binnenuit belegerd wordt, gedraagt zich nog het vreemdst van allemaal.
Jungle is een duizelingwekkend verhaal over een individu dat ten onder dreigt te gaan in een wereld die is gepromoveerd van vreemd naar fokking bizar.

Thema
Het thema van Jungle is volgens mij hoe mensen behoefte hebben aan een identiteit. Ook al heeft die identiteit geen enkele basis, mensen willen absoluut 'zichzelf zijn' met meningen en opinies, een imago, en anders kunnen ze niet leven. Het boek gaat over de waanzin die woedt in onze breinen.
Onvermijdelijk zal een maatschappij, gemaakt door zulke breinen, gestoeld zijn op wankele poten, en op alle vlak instorten: economisch, politiek, klimatologisch. De mens wurgt zichzelf.

Sfeer
'Jungle' vind ik een prachtig boek. Het heeft steeds een toon vol humor, een humor waar we de onzin van hoe we leven heel goed kunnen zien. Gelukkig gaat Vandecasteele er niet om huilen, zoals zoveel depri-cult schrijvers, maar kan hij het allemaal nog leuk formuleren.
Wat het niet minder hard maakt, vergis je niet: dit boek is heel hard, maar ook hilarisch. Onmogelijke huizen
Er is ook een surrealistisch aspect, maar het is minder surrealistisch dan het lijkt. Onze realistische wereld waarin we leven is namelijk zo ontzettend waanzinnig, dat hij grenst aan het surrealisme.
Of wat te denken van alle 3D-brillen die ervoor zorgen dat we ons plots op onmogelijke locaties bevinden? Dat herinnert aan de Onmogelijke Huizen in het verhaal, net als wanneer je een artikel leest in een krant over het feit dat fotografie van ongekende ruïnes, of soms intacte interieurs, maar compleet in 'het verborgene' gebleven gedurende minstens tientallen jaren, erg trendy is. Want ook die fotografen dringen als het ware binnen in onmogelijke oorden, en het is niet altijd ongevaarlijk voor hen. Hele huizen of fabrieken kunnen op hen instorten.
Hoe dan ook, met 3D-brillen, exploraties van fotografen, dimensies vermengen zich, onze reële wereld is surrealistisch.
Het is best wel lastig voor ons om in zo'n vermenging van virtuele werelden, plus vermenging van eigen imago's en imago's van anderen, nog te gaan ontdekken wat leven echt is, en daarover gaat Jungle.

Onvoldragen!!!
En dan kreeg Vandecasteele als kritiek dat het boek 'rijke ideeën' heeft, maar 'onvoldragen' is. Onvoldragen? Volgens mij is het juist puur filosofie.
Wie gezegd heeft dat dit boek onvoldragen is, snapt 'Jungle' niet, of voelt nattigheid, voelt zich op zijn tenen getrapt, en wil het niet snappen. Dat niet willen snappen, is overigens ook iets waar Vandecasteele naar verwijst in zijn boek.