De Gazellejongen

Gelezen door: Katja Feremans (74 boeken)

Citaat: "En toen kwam het, toen gebeurde het; dat was het begin. Op de voortgezette klok was het de hoogste tijd. Opa Santini knoopte zijn uniformjasje dicht. Hij had haast. Vlug stopte hij zijn zoon wat geld toe, ‘voor leeftocht en een literfles bier’, want het zou morgen wel warm zijn, zo in het open veld. Meteen na zijn vader verliet ook Gino de poort: bij het groentezaakje van Axel, enige huizen verderop, kon hij na sluitingstijd nog achterom terecht. Nog voor hij terug was, stond opa Santini weer in de kamer. Zijn vrouw en dochter hadden hun jassen al aan; Ria was nog met haar lipstick in de weer. Oma Santini had net de wijzers van de klok een halfuur teruggedraaid."

Onder het pseudoniem Patrizio Canaponi debuteerde A.F.Th. van der Heijden in 1978 met de verhalencyclus Een gondel in de Herengracht. Een jaar later volgde de roman De draaideur.

Beide werden in 2004 opnieuw uitgebracht onder de titel De Gazellejongen.

Vooral het titelverhaal uit zijn debuut, Een gondel in de Herengracht, vind ik een wonderlijke vertelling. De opening is een aaneenrijging van beelden waar je geen touw aan vast kan knopen. Je nieuwsgierigheid is er wel dadelijk door geprikkeld. Wat volgt is een allesbehalve rechtlijnig leesavontuur. Volledige overgave is de beste strategie. Laat je meevoeren op Van der Heijdens bizarre trajecten: hij weet perfect waar hij heen gaat. En aan het einde voltrekt zich dan het wonder: het onontwarbare kluwen van de opening wordt zo klaar als een klontje.