Marcel

Gelezen door: Sanne Callant (1 boeken)

Citaat: "Het huis leek op alle andere in de straat; ietwat scheefgezakt na twee eeuwen bewoning, stormwind en oorlog. Boven de haag liep een kromme ruggengraat van pannen tussen twee schouwen. De ramen zaten min of meer beschonken in de gevels en naast de deurpost hingen een paar klompen beplant met petunia's."

Een kleine jongen wordt opgevoed door zijn grootouders. Elke week stoft grootmoeder de portretten af van gestorven familieleden. Speciale aandacht gaat uit naar Marcel, een oom van de kleinzoon. Over zijn doodsoorzaak wordt er niet gesproken. Wie is deze geheimzinnige Marcel?

Het verhaal wordt vanuit het gezichtspunt van de jongen verteld waarbij Erwin Mortier het Vlaamse familieleven centraal stelt. Het taalgebruik van Mortier is origineel en ook heel beeldend. Naar het einde toe wordt het verhaal stuk voor stuk duidelijk waardoor de vraag uiteindelijk beantwoord wordt.

Prachtige sfeerschepping!

Gelezen door: Amber (1 boeken)

Citaat: "‘En ik moet nog wat perlefines hebben.’ Zei de grootmoeder. ‘Ze zijn alweer op.’ Hij grinnikte. ‘Ge weet hoe ze zijn op de buiten,’ zei ze vergoelijkend. ‘Als het maar blinkt en schettert, dan denken ze dat ze rijk zijn.’"

Marcel is het succesvolle debuut van de Vlaamse schrijver Erwin Mortier. Het boek schetst het leven van een Vlaams gezin op de boerenbuiten na de Tweede Wereldoorlog. We zien het leven door de ogen van een jongetje van rond de tien jaar, die nog niet zoveel van het leven begrijpt. Dit zorgt voor een grappig effect, omdat je als oudere lezer al veel meer begrijpt. Het verhaal is mooi opgebouwd. Grootmoeder stoft foto’s van haar gesneuvelde vrienden en familie af terwijl ze over hen verhalen vertelt aan de jongen. Maar over Marcel spreekt ze bitter weinig. Met mondjesmaat krijgen we meer informatie over hem en wat zijn verhouding was met de familie. Verder viel de schrijfstijl van Erwin Mortier meteen op. Vaak worden er eerder archaïsche en ouderwetse woorden gebruikt. Bovendien komen in de dialogen vaak typisch Vlaamse woorden voor. Hierdoor sta je als lezer dichter bij het verhaal en kan je je goed inleven. Desondanks blijft Marcel bij momenten moeilijk te lezen. (zie citaat) Het boek telt amper 142 bladzijden en valt daardoor vlug te lezen. Spreekt het je aan om een realistisch beeld te krijgen over het pijnlijke en verborgen oorlogsverleden? Dan is dit boek zeker een aanrader!