Gelezen door: Ingebingo (1 boeken)
Op het einde van deze novelle gunt Hervé Joncour, het hoofdpersonage, zich het genoegen van het vertellen en door naar hem te luisteren, leren de mensen over de wereld. Dat is ook wat Alessandro Baricco doet: de lezer deel maken van zijn genoegen om te vertellen en ons iets te leren "over een liefdesgeschiedenis, die veel meer is dan enkel dat, want anders zou het de moeite niet waard zijn haar te vertellen".
Je hebt bij het lezen van 'Zijde' het gevoel alsof Alessandro Baricco bijna fysiek aanwezig is en alsof je hem het verhaal hoort vertellen, rustig en zacht. In de proloog schrijft hij dat deze geschiedenis haar eigen witte muziek heeft - het is vreemde muziek die zachtjes gespeeld wordt en waarop langzaam gedanst wordt. Als je 'Zijde' uitgelezen hebt, weet je precies wat Baricco hiermee bedoelt. Een klein boekje, amper 93 pagina's, maar wel een pareltje.
|
Reacties (0)Delen
|