Laat me nooit alleen

Gelezen door: Thomas Vandelanotte (8 boeken)

Het boek gaat eigenlijk over ethische kwesties, gekloonde mensen en zo, maar daar merk je niets van. Het is een gewoon verhaal, tegen een speciale achtergrond, die voor complicaties zorgt voor de hoofdrolspelers.

Engeland, ergens aan het einde van de twintigste eeuw. Kathy is eenendertig en werkt op het platteland in een revalidatiekliniek. Ze verzorgt mensen die organen doneren. Alle donateurs zijn gekloond en zijn opgevoed met het idee dat ze na hun dertigste levensjaar meerdere organen zullen doneren tot de dood erop volgt. Kathy heeft haar vriendschap met Ruth na jaren weer op kunnen pakken toen ze haar verzorger werd na een orgaandonatie. Ook haar oude jeugdliefde Tommy komt terug in haar leven als Kathy hem na zijn tweede orgaandonatie verzorgt. Gaandeweg wordt duidelijk dat de vrienden door hun gemeenschappelijke lot en afkomst een bijzondere band hebben. Dan wordt het ook voor Kathy tijd haar werk als verzorger op te geven en zich voor te bereiden om haar eerste orgaan af te staan. Op ingehouden wijze vertelt Kazuo Ishiguro over de vergankelijkheid van de jeugd, over gemiste kansen en de vanzelfsprekendheid waarmee we allemaal het einde van ons eigen verhaal aanvaarden.

Laat me nooit alleen behoort samen met De troostelozen en De rest van de dag (The Remains of the Day) tot de absolute hoogtepunten van het indrukwekkende oeuvre van Kazuo Ishiguro.

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Fieke Van der Gucht op 1 januari 2008:
Prachtig boek (dat ik net als Ruth in het Engels las). Ingetogen, maar messcherpe stijl. Ik was wel blij dat ik op voorhand niks over het boek had gelezen waardoor het geheim van Kathy maar langzaam tot me doordrong. Ik ben nieuwsgierig naar De troostelozen. De Remains of the Day zag ik enkel in filmversie.
Ruth op 11 februari 2007:
Toen ik probeerde uit te leggen aan een vriendin waarover Laat me nooit alleen gaat, zei ik: "Het gaat over het leven van Kathy, een kloon die leeft voor organenhandel." Zo is het dan ook, heel simplistisch gezegd, maar tegelijk ook niet. Het verhaal is veel meer dan dat en het boek is bovendien in een zeer mooie stijl geschreven. Ik las het boek als Never let me go, de Engelse versie dus, voor school. Niet de korte inhoud of de kaft trokken mijn aandacht, maar de intrigerende naam Kazuo Ishiguro, een naam die zoals een rollende knikker uit je mond gijdt. Ik heb er helemaal geen spijt van gehad om me te laten leiden door een detail als de naam van de schrijver. Het is een prachtig boek en een verhaal waar je over nadenkt, zonder dat het op je gemoed werkt.

Gelezen door: Noël Gybels (582 boeken)

Het duurt een tijd voor je als lezer begrijpt, dat de personages in dit vreemde verhaal gekloonde mensen zijn, die opgeleid en opgevoed worden om perfecte orgaandonoren te zijn, die na een viertal ingrepen zullen opgeruimd worden. Tegen die verschrikkelijke achtergrond ontwikkelt zich een poging tot menselijke verhoudingen, die echter voortdurend doorkruist worden door de speciale achtergrondgegevsns van de personages. Eigenlijk blijft vooral de zinloosheid van de uitgesponnen dialogen en bedenkingen nazinderen naast de knappe weergave van de diverse relaties in een bijzonder rijke taal.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Verenigd Koninkrijk