Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Dit zijn de eerste tekenen:/ De maan schrikt op tussen de bomen./ De dieren beginnen te stotteren./ De bloemen krijgen een nachtmerrie./ De mens gruwt van zijn toekomst/ en vlucht weer ijlings in de bomen./ De nacht vergaapt zich aan het donker./ Alles wat ooit gebeurd is, valt uit de tijd./ uit:Wat alleen schilders zien "

Willem Maurits Roggeman (Brussel, 9 juli 1935) schrijft, naast gedichten, essays over literatuur en beeldende kunst. Hij studeerde aan het Koninklijk Atheneum te Etterbeek waar hij de dichter Erik Van Ruysbeek als leraar Nederlands had. Hij studeerde economische wetenschappen aan de Rijksuniversiteit te Gent waar hij bevriend werd met Paul Snoek. Vanaf 1959 tot 1981 was hij journalist op de culturele redactie van Het Laatste Nieuws waarin hij op advies van Jan Walravens werd opgenomen. Hij publiceerde er artikelen over literatuur, beeldende kunsten en jazz. Van 1981 tot 1993 was hij adjunct-directeur en waarnemend directeur van het Vlaams Cultureel Centrum De Brakke Grond te Amsterdam, waarvoor hij tentoonstellingen van belangrijke Vlaamse kunstenaars en literaire avonden met Vlaamse en Nederlandse auteurs organiseerde. Van 1982 tot 1989 was voorzitter van het Louis Paul Boon Genootschap; hij is het opnieuw sinds 2006. In 1999 werd hij cultureel ambassadeur van de gemeente Dilbeek. Hij woont in Groot-Bijgaarden. Willem M. Roggeman heeft reeds lang zijn sporen als kunstcriticus verdiend. In de jaren tachtig en negentig was hij curator van vele tentoonstellingen in het Vlaams Cultureel Centrum de Brakke Grond in Amsterdam. Hij was vast medewerker aan verscheidene kunsttijdschriften zoals Kunstbeeld (Amsterdam), Kunstwerk-Journaal (Bussum) en Kunst & Cultuur (het maandblad van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel). Ook publiceerde hij Atelier, een bundel interviews met kunstenaars en afzonderlijke publicaties over onder meer Bram Bogart, Godfried Vervisch, Camiel van Breedam en Fred Bervoets. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de beeldende kunsten een grote invloed op zijn poëzie hebben uitgeoefend. Zijn dichtbundels werden geïllustreerd door bevriende kunstenaars zoals o.m. Maurice Wyckaert, Pol mara, Serge Vandercam, Jan Burssens, Paul van Hoeydonck, Jan Cox, Marc Mendelson, Roger Raveel, Yvan Theys, Godfried Vervisch, Fred Bervoets, Marcase, José Vermeersch en Paul van Gysegem. Willem M. Roggeman is van oordeel dat alleen kunstschilders en beeldhouwers heel nauwkeurig naar de werkelijkheid kijken, waarvoor zij trouwens jarenlang hebben geoefend, terwijl het overgrote deel van de mensheid er een slordige manier van kijken op nahoudt. Beeldende kunstenaars zien dan ook wat anderen niet opmerken. En Fred Bervoets van zijn kant zegt dan weer:In de taferelen die ik schilder, speel ik zelf een hoofdrol. Ik kan beter mezelf gestalte geven in mijn werken dan een imaginaire persoon. Daarom lijken het allemaal zelfportretten, en die kunnen heel ver gedeformeerd zijn. De gedichten van Willem M.Roggeman ademen heel veel sfeer uit en sluiten mooi aan bij het beeldend werk van Fred Bervoets. De dichter zelf werkt ook met een heel beeldende taal en weet emoties, gedachten en beschouwingen zeer visueel weer tegeven. maar toch is er volgens hem dan ook weer een ideale taal om te zwijgen. Het portret dat de dichter in woorden schildert over collega Gerrit Achterberg is meteen het laatste van de bundel. Een bundel rijk aan expressie in woord en beeld