Gelezen door: Marita Schaukens (140 boeken)

Citaat: "Hij liep over de Suikerrui in Antwerpen in de richting van de havencafés aan de Schelde. Het was tien uur 's avonds, er woei een gemene wind door de straten die zo goed als verlaten waren. Ergens in dit door grijze wolken aangetaste deel van zijn geheugen moest zich Sacha van Munster ophouden."

De hij-verteller, Richard Sanders, is een al wat oudere Nederlandse schrijver die voor de vertaling van zijn roman 'De kunst van het vergeten' enkele dagen in Parijs verblijft. Nog maar pas aangekomen in de stad - waar hij als jongeman met de Nederlandse vriend-schilder Ton in armoede verbleef - ontmoet hij de vrouw die zich Sacha noemt. Zij herinnert zich hem, hij haar niet. De hele roman, tijdens zijn Mondianoaanse zwerftochten door Parijs, is een aaneenschakeling van Richards herinneringen aan de moeilijke relatie met zijn vader, ooit beroemd toneelacteur, aan de moeilijke eerste jaren in de lichtstad, aan de vele vrouwen, aan de jaren in Antwerpen en zijn ontmoeting met Gerda met wie hij trouwde. Maar Sacha kan hij geen plaats daarin geven. Sanders wordt geconfronteerd met zijn manier van leven, van willen vergeten, van zijn vrijheid en het ontkennen van het lot. Het is wachten tot de laatste bladzijden voor het licht wordt in het grijze verleden van Sanders en het besef niet aan het lot te kunnen ontkomen zich aan hem opdringt. Campert schreef een mooie, vlot leesbare roman met een duidelijke structuur en een thema dat de lezer tot nadenken kan stemmen.