Gelezen door: Majo de Saedeleer (41 boeken)
Het grijpt je naar de keel. Schrijft Boon over An en Eefje, Julie en Melissa, Ken en Kim, Stacey en Nathalie?
Ja. Nee. De kleine Eva is meer dan een halve eeuw oud. Meer dan een halve eeuw dood.
‘Een gedicht dat geen gedicht is’ noemde Louis Paul Boon zelf deze tekst.
Hoe anders te berichten over de gewelddadige dood van een kind in mistige omstandigheden dan met een non-poëtische assemblage van feiten en feitjes, gestamel en impressies, goedkope meningen, roddels, portretten van armoede en onmacht.
Wat mij betreft leent het oude Aalsters zich als geen andere taal om de miserie, de uitzichtloosheid, den ambras, de domheid, de vunzigheid van ‘de mensjn’ en (ja, soms, ook) de onderliggende compassie woorden te geven. Verslaggever, dichter, verteller, columnist, wanhopige humanist Boon.
Dankzij het Boon Centrum van de Universiteit van Antwerpen en uitgeverij Arbeiderspers kunnen we dit soort ruwe diamanten weer lezen. Boon is er niet meer om te vloeken over de schandelijke onzekerheid waarin zijn editeur moet werken. Nondedju!
|
Reacties (0)Delen
|