Tea-Bag

Gelezen door: Malena Larsen (24 boeken)

Citaat: "Ik weet niet waarom uitgerekend ik het heb overleefd toen de boot stuk sloeg op de rotsen en wanhopige mensen beneden in het donker van het laadruim om zich heen sloegen en krabden om eruit te komen. Maar ik weet dat de brug die we allemaal meenden te zien toen we daar op dat strand in het uiterste noorden van Afrika stonden, dat continent dat we ontvluchtten en waar we al om treurden, die brug zal worden gebouwd. Want ik verzeker je dat de berg opeengepakte lijken op de bodem van de zee ooit zo hoog zal oprijzen uit de zee en een brug van schedels en ribben zal slaan tussen de continenten die geen enkele bewaker, hond, dronken zeeman of mensensmokkelaar zal kunnen afbreken. Dan pas zal deze wrede waanzin ophouden, waar rusteloze groepen mensen die wanhopig vluchten voor hun leven in ondergrondse catacomben gedwongen worden te veranderen in de grotbewoners van de nieuwe tijd."

Jesper Humlin is een van de populairste hedendaagse dichters van Zweden, en leidt een vrij afgesloten leven met zijn exentrieke moeder en zijn vriendin die hem onophoorlijk om kinderen plaagt... tot hij op een avond een lezing geeft in een klein bibliotheekje in een allochtonenwijk in Göteborg. Daar maakt hij kennis met Tea-Bag en Leyla die willen leren schrijven om hun verhaal te kunnen vertellen. Al snel zit Jesper Humlin tot boven zijn hoofd in een wereld die voor hem volkomen vreemd is: de wereld van Tanja, die misschien Tatjana of Ines of Natalia noemt, Leyla die uit haar heel conservatieve familie probeert te ontsnappen en Tea-Bag die een wonderbaarlijk vreemd en wreed verhaal met zich mee sleept.

Prachtig boek. Dit is mijn eerste kennismaking met Mankell, en het smaakt zeker naar meer...

 | Reacties (2)Delen |
2 reacties:
Karla op 11 augustus 2009:
De ironie wil dat het hier gaat over een gefrustreerde, wat verwaande dichter, die van zijn uitgever een misdaadroman moet schrijven, omdat dat beter verkoopt. Hij vindt het misdaadgenre echter beneden zijn literaire waardigheid, ‘iedere Zweed lijkt zich met dit genre bezig te houden’. Tijdens een lezing in een bibliotheek komt deze dichter in contact met een jong Afrikaans meisje, dat zichzelf ‘Tea-bag’ noemt en hem vraagt waarom hij niet eens een boek schrijft over iemand zoals zij. Hij ontmoet vervolgens nog enkele andere meisjes ‘zonder naam’, die na een barre overlevingstocht illegaal in Zweden terecht gekomen zijn en gaat zich oprecht interesseren in hun verhaal.

Ik vond Tea-bag een heel indringend boek, geschreven door een echte meesterverteller. Het aangrijpende verhaal van de meisjes, dat ernstig en gevoelig verteld wordt, contrasteert sterk met de zeer sarcastisch neergezette humoristische dialogen en beschrijvingen waarin het over de dichter gaat en zijn relaties met zijn uitgever, zijn bejaarde moeder, zijn beleggingsadviseur en zijn vriendin.

Een heel indringende passage: Ik weet niet waarom uitgerekend ik het heb overleefd toen de boot stuk sloeg op de rotsen en wanhopige mensen beneden in het donker van het laadruim om zich heen sloegen en krabden om eruit te komen. Maar ik weet dat de brug die we allemaal meenden te zien toen we daar op dat strand in het uiterste noorden van Afrika stonden, dat continent dat we ontvluchtten en waar we al om treurden, die brug zal worden gebouwd. Want ik verzeker je dat de berg opeengepakte lijken op de bodem van de zee ooit zo hoog zal worden dat de top als een nieuw land zal oprijzen uit de zee en een brug van schedels en ribben zal slaan tussen de continenten die geen enkele bewaker, hond, dronken zeeman of mensensmokkelaar zal kunnen afbreken. Dan pas zal deze wrede waanzin ophouden, waar rusteloze groepen mensen die wanhopig vluchten voor hun leven in ondergrondse catacomben gedwongen worden te veranderen in de grotbewoners van de nieuwe tijd.
Peter Desmet op 26 februari 2007:
Zonder meer een huzarenstukje van Mankell. Elke vluchteling heeft verschrikkelijke dingen meegemaakt en kan die moeilijk kwijt. Eigenlijk zou dit boek verplichte lectuur op school moeten zijn. Vluchtelingen vluchten heus niet voor het avontuur maar omdat er hen weing andere alternatieve blijven.