Gelezen door: Liesbet Vreys (20 boeken)
Citaat: "Er zaten twee oude heren op de bank. "
Berend Brepol is een succesvolle scheepsbouwer. Hij is vooruitstrevend, sociaalvoelend en heeft een prachtige toekomst geregeld voor zijn dochter Ilse; zij en haar echtgenoot Niesten bouwen een huis op de scheepswerf, in de schaduw van vader Brepol. Dan stort de markt in. De relatie met zijn schuchtere schoonzoon, nooit optimaal geweest, wordt voor Brepol een obsessie. Als Niesten een grote bestelling uit Duitsland accepteert, wordt hun relatie definitief getekend. Niesten krijgt geen plaats op de scheepshelling en bouwt het schip op een naburig weiland. Dit kan niet goed aflopen. Een indringende familiegeschiedenis waar je niet vrolijk van wordt.
|
Reacties (1)Delen
|
1 reacties:Veerle Bonte op 9 juli 2006:
Ik hoef de stijl van Rosenboom niet meer te bewieroken; dat heb ik al genoeg gedaan. De nieuwe man werd gepubliceerd in 2003 en kende in datzelfde jaar zowel zijn eerste als tweede druk. Ik moest het dringend eens lezen, al was het maar om te kunnen zeggen dat ik al Rosenbooms romans uit heb. Het probleem is echter, als je zijn andere boeken hebt gelezen, dat het verhaal een beetje voorspelbaar wordt. Persoonlijk zag ik veel gelijkenissen met het zalige Publieke werken.
Apotheker Anijs komt opnieuw tot leven in de figuur van Berend Bepol, breedsprakige scheepsbouwer met een hart voor het volk. Jammergenoeg ook niet al te snugger, zeker niet snugger genoeg om zijn werf toekomstklaar te maken en de juiste zakenrelaties aan te knopen. Het verhaal speelt zich af in de eerste helft van de twintigste eeuw. Tijdens de malaise te wijten aan de lage vrachtprijzen, kan Berend alleen maar hopen dat zijn vroegere meesterknecht en verse schoonzoon het tij kan keren. Dat lijkt ook vrij snel te gebeuren met een gigantisch order uit Duitsland, maar het ijs tussen de twee mannen lijkt maar niet te kunnen ontdooien en de achterdocht bij Berend groeit. Zoals gewoonlijk voel je al na 't eerste hoofdstuk dat er een onafwendbaar noodlot aan zit te komen en persoonlijk kan ik mijn ongeduld niet genoeg onderdrukken om traag en genietend te lezen.
Jammer, want Rosenboom stopt al zijn energie en kennis in zijn boeken en hij verdient aandachtige lezers.