Gelezen door: Norbert De Meyer (139 boeken)
Citaat: "Mensen die zich laten opmaken of liften, die een kunstgebit nemen, kopen, veel geld uitgeven – dat is een niet te beschrijven levensdrang, een zich verdubbelende verslaving aan zelfverwerkelijking, waarbij het streven gericht is op een tweede huis, een tweede auto, een tweede tv, een tweede vrouw, want je weet, en zelfs de paus vermoedt het, hierna komt niets meer, helemaal niets. We leven in een transcendentale dakloosheid. Dit beetje aarde. Dat is alles. Hier, hier, hier. Nu, nu, nu. Verder niets. De vraag is alleen hoe we daarmee omgaan, met andere woorden: of we koopjesjagers worden of iets anders zoeken."
Na Mijn broer bijvoorbeeld en De ontdekking van de curryworst doet Uwe Timm er met dit boek nog een ferme literaire schep bovenop. Het moet jaren geleden zijn dat ik nog zoiets ongelooflijk moois heb gelezen. En zeggen dat dit regelrecht uit het zogenaamde verstarde, conventionele, stroeve Duitsland komt! Dit is een verhaal over gisteren, vandaag en morgen en alles wat daar tussen ligt. In een hedendaagse hiphopstijl, switchen naar het verleden, het heden en de toekomst, wordt een bizar verhaal uit de doeken gedaan. Als dit het leven van een lijkredenaar is, zoals Uwe Timm het me grootmoedig, ingetogen, humoristisch, spits, keihard en af en toe met een filosofische of politiek getinte snuif voorhoudt, dan had ik er best een willen wezen.
Hol als de wiedeweerga naar de boekenshop of de bib en duik onder in dit pareltje, offer er desnoods een paar vakantiedagen aan op en laat de wereld enkele uren draaien zoals hij is. Wanneer je het na de laatste bladzijde leeg gelezen dichtklapt, is het wel even wennen aan die wereld rondom je. Misschien zit je te monkelen om deze zoveelste over het paard getilde recensie. Maak de proef op de som. Dit is leesplezier van het bovenste schap. Verbluffend!
|
Reacties (2)Delen
|
2 reacties:Miek Cuvelier op 29 januari 2007:
Aangestoken door de loftrompet in de Standaard der Letteren, het boek gekocht. Bedankt, Norbert De Meyer voor het leesplezier!
Jean-Luc Vanhove op 12 december 2006:Je recensie vind ik inderdaad iets te enthousiast.
Rood behoort voor mij ook tot het beste dat ik dit jaar gelezen heb, maar de structuur is voor mij iets te 'hip-hop'. Er blijven hier en daar wat losse draadjes hangen. Eigenlijk mocht het boek voor mij nog wat dikker zijn om de zaken nog beter uit te diepen.