Gelezen door: Liesbeth Coppin (2 boeken)
Citaat: "'Ik weet niet waarom wij zulke goede vriendinnen zijn,' zei ze en gaf Ellen een zakdoek. Ze wist dat Ellen er zelf geen zou hebben. 'We hebben absoluut niets met elkaar gemeen.' 'We zijn allebei eenzame ganzen. We nemen onze plaats in in de menselijke vlucht der dingen,' zei Ellen. "
Ellen leeft in haar eigen wereldje. Als kind maakt ze met haar denkbeeldig paard, Donder, en de Sioux, een indiaanse stam, elke nacht een rit over het golfterrein. Ze heeft geen goede band met haar moeder. Haar vader sterft als ze jong is, ze wil haar moeder troosten maar die zegt: " Jij niet, ik wil je niet ". Dit moment zou haar hele leven tekenen...
Cora is een levendige, extravagante vrouw. Helemaal anders dan Ellen, maar toch worden ze de beste vriendinnen, de ene vult de andere aan.
Ik heb erg genoten van dit dromerige boek en ik denk dat iedere vrouw een stukje van zichzelf herkent in deze fantastische vrouwen.
|
Reacties (1)Delen
|
1 reacties:Lydia op 17 maart 2008:Een heel mooi boek waarin twee vriendinnen met vallen en opstaan hun eigen plekje vinden. Ze vinden steun bij elkaar en in hun omgeving. Heel vlot geschreven. Een aanrader.