Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Je bent in verwarring: ben je nou voor jongens of voor meisjes? Ben je wel eerlijk ? Is het niet net zoals als Bebogeen in een mosterdpotje om iedereen om de tuin te leiden."

Op 13-jarige leeftijd wordt Robert in 1953 door zijn ouders, die als zelfstandige handelaars weinig tijd en zijn hadden om hem op te voeden, naar een jongenskostschool gestuurd, het convict St. Marie te Roosendaal. Tijdens de weekenden bij zijn ouders in Sluis ziet hij hoe z’n ouders de winkel en het hotel proberen te runnen en zoekt hij ontspanning in het toen mondaine en statige Knokke, the place to be voor jonge en oudere bourgeoigies. Het internaat staat onder leiding van broeders. Vijf lange jaren zit Robert op deze jongenskostschool. Jaren waarin hij zijn seksuele gevoelens en ook zijn aanleg voor tekenen en ontwerpen ontdekt en ook aanvankelijk autodidactisch begint te ontwikkelen want veel steun van zijn ouders krijgt hij hier niet in. Zijn moeder die zelf kunst verkoopt, verklaart zelfs dat ze het zeer erg zou vinden om een kunstenaar in de famile te hebben.In snikken roept ze uit: 'Een artiest in de familie. Vreselijk!' Robert voelt zich echt niet gelukkig op het internaat, de broeders laten hem seksueel met rust, maar hij noemt hen engelbewaarders van satan omdat ze in meerderheid absoluut onbekwaam zijn om jonge pubers met 'groeipijnen' op te voeden. Tekenleraar De Bock is dan ook een van de weinige leraren die de talenten van Robert onderkent en aanmoedigt. De broeders wilden de jongens steeds aan het voetballen krijgen, zodat ze ‘s avonds goed moe zouden zijn. Robert hield niet van voetballen en andere sporten, wel van lezen, tekenen en scenario’s schrijven. Met zijn ontluikende homoseksualteit weet hij absoluut geen blijf. Hij heeft wat vluchtige intieme contacten

Robert Dusarduijn schetst in dit boek het beeld van de gang van zaken op een kostschool in de jaren vijftig en van een land in wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Bebogeen is een karamelpasta, gebruikt als broodbeleg. Bebogeen is mede ontwikkeld omdat er in het noorden van Nederland vlak na de Tweede Wereldoorlog geen boter beschikbaar was. Suikerbieten werden verwerkt tot een zoete, smeerbare karamelpasta, waardoor boter niet nodig was. Bebogeen bevat geen vet, maar wel veel koolhydraten en kan gezien worden als een Nederlandse variant van het Latijns-Amerikaanse dulce de leche. Het is dus een soort surogaat. De Bebogeen jaren is een mooi boek ook al gaat het over een moeilijke tijd. Het is ook het goedgeschreven coming to age verhaal van een eenzame jongen, en zijn ontluikende homo seksualiteit, die echt op gloeiendhete kolen moest lopen in een Rooms katholiek internaat tijdens de vijftiger jaren van de vorige eeuw . De vijftig prachtige illustraties in het boek zijn van Robert Dusarduijn zelf. Wat een talent heeft die man, want zijn tekeningen geven zijn werk toch een klasse apart.