Gelezen door: sirog (320 boeken)
Citaat: "Het is nu al veertien dagen geleden dat Paul is vertrokken, terwijl hij maar vier dagen weg zou zijn om Josie op te halen. Maar hij is niet teruggekomen. Niet op de afgesproken dag. Niet op een van de eindeloze dagen daarna. En nu zit ik hier bijna zonder water en voedsel. Ik moet ons kamp verlaten. Ik moet ze vinden. Ik moet in leven blijven"
Tally Nowata is getraind in het redden van mensenlevens. Als lid van een Amerikaans reddingsteam is ze gespecialiseerd in overlevingstechnieken onder de meest extreme omstandigheden. Maar als haar vriend Paul haar alleen achterlaat in de Australische Tanamiwoestijn blijken al haar vaardigheden opeens waardeloos. Paul en Tally houden vakantie in Tanamiwoestijn. Paul verlaat het kamp om zijn 10-jarige dochter Josie op te halen. Maar als ze na 14 dagen nog niet terug zijn, is Tally gedwongen om de meer dan 300 km naar de bewoonde wereld te voet af te leggen. Onderweg stuit ze op het lichaam van Paul, en Josie is op sterven na dood. Ze zal al haar kracht en vaardigheden nodig hebben om dit tot een goed uit te brengen. Ze wordt op de hielen gevolgd door de moordenaars van Paul, en ook door dingo's. Maar toch geeft de albino dingo haar juist de kracht om door te gaan.
Het verhaal kwam moeizaam op gang, maar stilletjes werd je ondergedompeld door de gevaren van de woestijn. Je beleeft de barre tocht mee, je voelt de pijn, de verslagenheid maar ook de trots om deze tocht tot een goed einde te brengen. Ik heb genoten van deze helse tocht door de woestijn. Je merkt dat deze schrijfster werkt als reddingswerker in de onherbergzame wildernis. Het verhaal kreeg daardoor toch een extra dimensie.
|
Reacties (0)Delen
|