Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Toen dook ze naar het hart van de wereld, met hem, in het krachtveld, in de nevel die boven Laurel Canyon hing, in een volkomen, ondoorzichtige wit geluk, een geluk dat alles uit elkaar doet vallen."

Marie Darrieussecq duikt met Je moet veel van mannen houden niet alleen diep in het hart van Afrika, maar ook in de ziel van Solange, de smachtende vrouw in een multicultirele relatie.
Solange (het vroegrijpe pubermeisje uit de gelijknamige roman) is nu midden dertig. Ze verkeert als actrice onder de in-crowd van Hollywood, is gaste op feestjes met George (Clooney), Matt (Damon) en Steven (Soderbergh), waar zij zich verstrikt in een liefdesrelatie met de Canadees-Kameroense acteur Kouhouesso Nwokam.
Hij draagt die avond een lange mantel, als een verre prins. Vanaf het eerste moment valt ze voor hem en is hij niet meer uit haar gedachten weg te krijgen. Na de eerste ontmoeting gaat hij met haar mee naar huis, maar verdwijnt ’s morgens weer zonder de dagen daarop iets van zich te laten horen. Solange is verkocht, ze kan niet meer zonder hem en wil niets liever dan in zijn buurt zijn. Ze wacht smachtend op een sms’je, ze verwacht hem ieder moment bij haar voor de deur, maar hij vaart zijn eigen koers en duikt pas weer op als hij daar zin in heeft. Zo blijft het. Ze zien elkaar regelmatig, bedrijven hartstochtelijk de liefde, maar hij bepaalt en zij volgt. Hij blijkt echter vooral geobsedeerd door een mogelijke verfilming van "Heart of Darkness", de roman van Joseph Conrad (1857-1924). Kouhouesso besluit Joseph Conrads negentiende-eeuwse roman onder handen te gaan nemen, zij het vanuit het Afrikaanse perspectief: het ‘echte’ verhaal. Hij wil de opnames diep in Congo maken en met topacteurs en de hele crew op locatie verblijven. Kouhouesso wordt zo meegesleept door dit project dat hij nauwelijks oor heeft voor Solanges levensverhaal, voor haar interesses, angsten en verlangens. Wanneer er geen geschikte actrice gevonden kan worden voor de vrouwelijke tegenspeelster van Kurtz, de hoofdpersoon uit de roman van Conrad, hoopt Solange dat zij gevraagd wordt. Het duurt lang, maar uiteindelijk laat Kouhouesso weten dat zij de rol mag spelen. Vervolgens lijkt het er even op dat de film niet doorgaat omdat er geen investeerders zijn en bepaalde hoofdrolspelers niet meedoen. Maar als Oprah Winfrey haar steun toezegt, lijkt het toch te gaan lukken. Hoe vastere vormen de film aanneemt, hoe minder Kouhouesso tijd lijkt te hebben voor Solange. Hij laat haar veel en langdurig wachten en smachten. Eenmaal in ondoorgrondelijk Centraal-Afrika, waar de opnamen zullen plaatsvinden, ondergaat zij toenemend de druk van project en relatie, van vervreemding.

Aldus omspeelt de Baskische schrijfster invoelend de kwetsbaarheid van Solange, de wringende relatie tussen individuele en culturele identiteit en geeft zij inhoud aan de aan Marguerite Duras (1914-1996) ontleende titel. Omdat het verhaal nogal smachtend vanuit haar verteld wordt, gaat de lezer er vanuit dat er sprake is van een relatie. Maar hoe dieper je in het boek komt, hoe meer vraagtekens je daarbij gaat zetten.
Darrieussecq laat de twee geliefden knap om elkaar cirkelen. Het spel zonder regels van een beginnende relatie wordt door haar subtiel tussen de regels door verteld. Het motto van Marguerite Duras uit La vie matérielle (1987): “Je moet veel van mannen houden. Heel veel. Heel veel van ze houden om van ze te houden. Anders is het onmogelijk en kun je ze niet verdragen” weet de auteur in deze toch wel bijzondere roman krachtig, soms in kortaangebonden zinnen en dan weer onderkoelde verteltoon gestalte te geven.