Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Wat ik wil/ Ik wou dat de werkelijkheid een ding was,/ dat ik haar kon aanraken, optillen en weggooien/ en dat ik haar weer terugvond, wanneer het mij zo uitkwam,/ en haar oppoetste/ tot zij schitterde als een rivier in de zon/ ik wou dat de waarheid een vergissing was/ en dat iedereen dat inzag en zich voor haar verontschuldigde/ er leeft een mier in mij, luier dan een leeuw,/ dommer dan een slak/ ik wou dat er iets anders was, het begin van iets anders./"

Toon Tellegen (Brielle, 1941) is dichter, kinderboekenschrijver en schrijver van proza en toneel voor volwassenen. In 1980 verscheen zijn eerste boek, De zin van een liguster, een dichtbundel voor volwassenen; inmiddels zijn meer dan twintig bundels verschenen, waarvan de laatste De optocht was (2012).
Zijn eerste bundel dierenverhalen, Er ging geen dag voorbij, werd gepubliceerd in 1984. De roman De genezing van de krekel werd in 2000 bekroond met De Gouden Uil.
Voor zijn gehele oeuvre ontving Tellegen de Hendrik de Vriesprijs 2006 en de Constantijn Huygensprijs 2007.

De werkelijkheid, is een mooie dichtbundel van Toon Tellegen. Het is een bundel met losse gedichten. Nu geen cyclus, zoals Raafvogels, Stof dat als een meisje en Schrijver en lezer, of een lang gedicht als De optocht, maar op zichzelfstaande gedichten over de werkelijkheid, de waarheid en vooral de liefde en de dood.
De nieuwe bundel van Toon Tellegen De werkelijkheid kenmerkt zich door filosofische en theologische grondtonen. Ze verlenen zijn gedichten een bezwerende inhoud. De gehele bundel bieden ze structuur. Tellegen opent voor ons zijn visie op wat de strijd tussen het licht en de duisternis is te noemen na de verdrijving uit het denkbeeldige paradijs. In het woord ‘werkelijkheid’ schuilt voor hem het woord ‘werken’. Voortdurend laat Tellegen de ik zich de vraag stellen hoe het in het leven ervoor staat. Al snel wordt duidelijk dat hij daarin boven alles oprecht wenst te zijn, in de wetenschap dat hij onderwijl met zijn wil niets kan uitrichten in dit leven. Telkens ervaart de ik dat hij niet kan beantwoorden aan waartoe hij zich geroepen weet. Dat bezorgt hem een blijvend gevoel van beklemming. Wat hij eigenlijk zou willen, is dat de werkelijkheid ‘een ding’ was, maar ook dat de waarheid ‘een vergissing’ was, eigenlijk dat er iets anders was dan er nu is, ‘het begin van iets anders’.
Tellegen vindt eigenlijk dat we op een andere manier in die schepping zouden moeten zijn terechtgekomen dan nu het geval is geweest. Wat hij wil laten zien, is dat hij als schepper die ‘verdraaide’ schepping naar zijn eigen hand zou willen zetten.

Al deze overwegingen die we op onze tocht door de bundel maken tonen ons Tellegen als een scherp waarnemer, criticus en woordkunstenaar, want Toon Tellegens gedichten gaan tenslotte meer over de taal dan over de werkelijkheid. Tellegen is de meester van het beschrijven van psychische gesteldheden in zo concreet mogelijke bewoordingen.