Gelezen door: Bart Verdeyen (642 boeken)
Citaat: "'Toe dan.' Wanda knikte in de richting van de deur. 'Je zou niet de eerste griet zijn die er nog voor het ochtendappèl de brui aan geeft.' 'Ik geef er niet de brui aan.' De blondine leek het vooral tegen zichzelf te hebben. 'Ik ben hier niet voor de mannen gekomen. Ik ben gekomen om te werken. En ik geef er niet de brui aan.' 'Dat zullen we nog wel zien, Kakmadam,' bromde Wanda."
November 1974. In Atlanta staan de zenuwen bij de plaatselijke politie strak gespannen want een seriemoordenaar heeft het op agenten gemunt. Hij heeft zopas zijn nieuwste slachtoffer gemaakt. Jimmy Lawson heeft de moordaanslag overleefd, maar zijn partner Don Wesley werd dodelijk getroffen. Jimmy is de eerste die een aanslag van de moordenaar overleeft. Zijn zus Maggie, die ook bij hetzelfde politiekorps actief is, ontdekt al gauw dat haar broer feiten over de aanslag achterhoudt. Ze probeert de waarheid te achterhalen, maar ze wordt tegengewerkt door haar oom Terry. Hij gedraagt zich als een echte patriarch van de familie en bovendien is hij ook werkzaam in hetzelfde politiekorps als Jimmy en Maggie.
Kate Murphy komt op dezelfde dag als de moord op Don Wesley als nieuwe recruut bij het korps. Ze is een jonge, knappe weduwe die moet opboksen tegen haar mannelijke collega's. Maar ze moet ook haar vrouwelijke collega's trotseren. Uiteindelijk gaan Kate en Maggie achter de seriemoordenaar aan en er volgt een zenuwslopende ontknoping. Dit is niet zomaar een goed geschreven thriller. Net zoals in haar vorige boeken behandelt Karin Slaughter ook hier een aantal sociale thema's, zoals discriminatie van vrouwen, seksisme, vooroordelen tegenover homo's, ... Alhoewel ze haar verhaal laat afspelen in 1974 zijn de aangehaalde thema's nog steeds brandend actueel. Prachtig boek!
|
Reacties (0)Delen
|