Gelezen door: Norbert De Meyer (139 boeken)
Citaat: "De stijl van een schrijver, dat zo ongrijpbare eigene in de taal waardoor je een schrijver onmiddellijk thuis kunt brengen, wordt onder meer zo persoonlijk en herkenbaar door de tekortkomingen van de schrijver. Je stijl, dat ben je zelf."
Ik heb het niet zo begrepen op het soort boeken die uitgeverijen op de markt gooien om de leegte te maskeren tot de auteur zijn of haar volgende echte roman klaargestoomd heeft. Niet met Connie Palmen echter, waarvan dit boek de gepaste ondertitel ‘Verspreid werk’ mee kreeg. Hier etaleert Palmen haar veelzijdigheid als schrijfster middels verhalen, toneel, korte en lange beschouwingen, lezingen en lofredes. Geen lukraak samenraapsel van een onverhoeds geopende lade met beschimmeld werk, maar weloverwogen tijdloze beschouwingen allerhande: soms grappig, filosofisch gravend, sarcastisch of recht voor de raap, melancholisch of genoeglijk herinneren… Palmen heeft het allemaal in huis.
De man van haar leven, Ischa Meijer, komt af en toe om het hoekje gluren. Een bundel om nog eens te koesteren en dan te grijnslachen of te mijmeren bij o.a. ‘Klokken’, ‘Wie zegt dat?’, ‘Woord en moord’ (over Pim Fortuyn) of ‘Naar huis’. Connie Palmen ‘palmt’ je in. Vakwerk.
|
Reacties (0)Delen
|