Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Dood
Om de hoek kwam een automobiel, hij reed recht op mij af. Ik had dat meer bij de hand gehad, ik kon tot nu toe tijdig wegspringen. Ditmaal niet, want ik was ondanks m’n sterke gestel net behandeld aan m’n rechtervoet, zodat ik in m’n bewegingen beperkt was. Ik had geen vermoeden waarvan ik ditmaal beticht werd, maar ik moest sterven, dat was duidelijk. Ik slaagde er niet in een glimp van de inzittenden op te vangen, dus ik wist niet wie ditmaal de opdracht moest uitvoeren. De automobiel reed mij omver en ik was op slag dood."

Armando (1929) is schrijver en beeldend kunstenaar. Ter gelegenheid van de 85e verjaardag van deze intrigerende schrijver en als eerbetoon aan zijn bijzondere oeuvre werden De haperende schepping, Het wel en wee, Gedoe, Soms, Nee en Eindelijk in één bundel samengebracht: Ter plekke. Daarnaast bevat deze verzameling meer dan 140 nieuwe verhalen.

Meer dan 500 pagina's ultrakorte verhalen, dus meer dan 1000 , want er staan soms twee van die verhalen op één pagina. De auteur, die het ook in zijn poëzie graag kort houdt, zelfs wel kortaf, heeft nu ook in deze zeer korte prozavorm zijn uitdrukkingsmiddel bij uitstek gevonden.

De titels van de teksten zijn simpel: Vijandelijk, Terug, De kust, Het offer, Gezien, Soms, Verwarring, Dood. Alles kan in deze tekstjes want in Ter plekke gaat het niet zozeer om de zinnen, maar om de gedachten. Zelf zegt en schrijft hij hierover dat hij vooral aandacht wil besteden aan de onbelangrijke voorvallen, dat zijn de voorvallen die achteloos voorbijsluipen, die tersluiks plaatsvinden. Het gevaar dreigt altijd; geweld, oorlog en machtsverhoudingen keren voortdurend terug. Het vreemde is dat ze bijna vertrouwd aandoen. Ook de dood en de ouderdom duiken vaak op, maar uit het geestige proza van Armando spreekt een grote vitaliteit, een fijnbesnaardheid soms ook, allemaal dingen die ervoor zorgen dat je Armando blijft lezen.