Gelezen door: Sara W. (1 boeken)
De Zahir is een boek met een mooi verhaal, maar vooral met een Boodschap. Het beschrijft een manier van leven, die ik nu alvast probeer te volgen.
Weet je even niet welke kant uit? Denk je graag es na over het Leven? Dit boek geeft je houvast, hoop en een wondermooie levensvisie.
|
Reacties (2)Delen
|
2 reacties:Dennis P. op 4 februari 2010:De Zahir is me jaren geleden al eens aangeraden, maar ik kwam er nooit toe. Nu heb 'k het achter de kiezen en ben blij.
Persoonlijk was ik iets minder fan van het tweede deel (waar 'de idee' centraler staat dan wat anders), maar het bleef boeien.
Je kan het inderdaad lezen als een levenswijze, maar ik las het als tegenwicht voor deze harde wereld.
ilse op 8 maart 2008:
Prachtig boek, je leest en herleest om het zo goed mogelijk tot je door te laten dringen, diepzinnig, een echte aanrader!
Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)
Citaat: "Toen stopte ik met fantaseren over wat er in de bergen gebeurde. Ik stond op, liep naar de kamer van mijn kinderen, daarna ging ik aan het raam staan, keek naar de stad, en weet je wat ik merkte? Dat ik opgewonden ws geraakt van die fantasieën. Heel, heel erg opgewonden. Van het idee dat mijn vrouw op dat moment misschien een andere man kuste en met hem lag te vrijen."
Een vrouw zei me ooit "Wat jij moet lezen, is De Zaïre van Kweljo". Ik verstond er niet veel van, maar onthield het. Uiteindelijk stootte ik op De Zahir van Coelho, nu begreep ik wat ze indertijd gezegd had. Het kostte geen rib, dus nam ik het mee en las het gelijk uit.
Een wereldbefaamde schrijver verliest zijn vrouw, een oorlogscorrespondente, plotselng. Ze is spoorloos verdwenen. Was het hun huwelijk dat haar wegdreef? Is ze ontvoerd? Moet hij haar zoeken of blijft hij waar hij is? Het dwingt het personage te reflecteren over zijn verleden en te peinzen over de toekomst. Hij trekt erop uit, zijn vrouw achterna, door berg en dal.
Coelho is niet mijn favoriete schrijver. Zijn esotherische, magisch-realistische opvatting van het leven was indertijd -toen die vrouw dat tegen mij zei- welkom geweest, maar een mens gaat verder. Nu stoorde ik me soms aan zijn naïviteit. Al was het ook heerlijk om terug ondergedompeld te worden in mijn oude denkpatronenen en te ontdekken dat niet alleen ik zulke vreemde gedachten kon hebben.
Alleen al daarom is het een boek dat mijn kast zal blijven bevolken. Misschien lees ik het over 10 jaar nog eens en herken ik delen van mijn huidige naïeve zelf. Zo is Coelho wel.
|
Reacties (0)Delen
|