Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Marie moet ineens denken aan de klaproos die Hubert Vos haar bij het begin van de oorlog heeft gegeven. Toen was ze vertederd door het frele bloempje. Nu gruwt ze van klaprozen. Het zijn kollenbloemen-heksenbloemen die welig tieren op de grond die verzadigd is van lijken. "

De groote oorlog wordt in alle media zeer uitbundig herdacht. TV zender Eén deed dat met de serie In Vlaamse velden en natuurlijk kwam er ook een boek gebaseerd op de tiendelige Vlaamse televisiereeks die in 2014 werd gerealiseerd en uitgezonden naar aanleiding van de honderdste verjaardag van het begin van de Eerste Wereldoorlog. De makers van deze serie, die zich voornamelijk afspeelt in de Westhoek, hadden de bedoeling met hun productie zoveel mogelijk jongeren aan te spreken die tot vandaag nog te weinig weten wat oorlog is.

Ook het boek, eigenlijk het scenario, volgt de levensloop gedurende vier oorlogsjaren van één familie en vijf levens. Centraal in het epische relaas van de Gentse familie Boesman staat de vijftienjarige Marie, een naïef jong meisje. Gelouterd door ervaringen en beproevingen die ze opdoet gedurende vier tragische oorlogsjaren groeit ze aan het einde van het verhaal uit tot een volwassen vrouw die ondanks prangende ervaringen en ontgoochelingen blijft geloven in een betere toekomst. Het relaas, gesteld in de tegenwoordige tijd, loopt parallel met de chronologie van het oorlogsgebeuren (van juli 1914 tot oktober 1918) en wordt verteld vanuit het wisselende standpunt van vijf familieleden. Vader Philippe, een gynaecoloog, krijgt een leerstoel aangeboden in de door de Duitse bezetter vervlaamste Gentse universiteit, een positie die hem voordien ontzegd was. Moeder Virginie probeert haar gezin naar beste vermogen doorheen de moeilijke oorlogsjaren te leiden. De oudste zoon Vincent vecht uit idealisme aan het front, terwijl Guillaume, de jongste broer van Marie, eigenlijk naar Engeland wilde maar uiteindelijk dienst moet nemen tegen wil en dank. Ondertussen verblijven Gerolf Hoffman en Hans-Peter Breitlinger, officieer en onderofficier bij het Duitse leger, bij de familie Boesman. Hoewel Marie dit in eerste instantie een vervelende situatie vindt blijft ze niet onberoerd door de gevoelens die Hans-Peter voor haar heeft. Marie zelf droomt ervan om dokter te worden, wanneer ze verraden dreigt te worden door het smokkelen vlucht ze weg en komt ze in Engeland terecht waar ze een verpleegstersopleiding kan volgen. Hierdoor vindt ze later ook haar broers die aan het front vechten terug.

De maatschappelijke situatie en de individuele problematiek van de diverse personages worden in korte beschrijvingen en korte en krachtige dialogen (waarin het dialect niet wordt geweerd) op treffende wijze neergezet, maar helaas iets te weinig uitgediept. De scenaristen verwerkten in hun verhaal ook de politieke keuzes die zich opdrongen aan de mensen van toen: collaboratie of verzet, en de eisen voor de erkenning van het Nederlands, zoals de vernederlandsing van de Gentse universiteit, maar daar wordt wel iets te vluchtig over heen gewalst. De realiteit van het front met modder, gasaanvallen, verwondingen, deserteurs of pennenvriendinnen uit Frankrijk wordt dan wel uitvoerig en in detail geschetst. Maar ook hier worden tal van aspecten slechts aangehaald, en niet echt diepgaand uitgewerkt. Wie de reeks op tv gevolgd heeft zal meteen het verhaal in het boek herkennen aangezien dit nagenoeg hetzelfde is als het verhaal in de reeks. Voor wie de reeks nog niet gezien heeft is het boek wel aan te raden.