Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Gekweld,van pijn vergaan, is het koloriet/ op de koortsachtige, verbeten schilderijen sinds jij/ mij verlaten hebt, mij overliet/ aan opzet, houtskoolvegen, doodverf/ en tempermes, de woede/ waarmee-
uit: 'Noorderlicht'."

Hans Tentije publiceert al 40 jaar poëzie en hij is dan ook een gelauwerd dichter. Voor Wat ze zei en andere gedichten ontving hij zowel de Van der Hoogt- als de Gorterprijs en Deze oogopslag werd in 2005 bekroond met de Guido Gezelleprijs. In 2012 verscheen In omgekeerde richting, waarin Tentije een gedichtenwisseling voerde met Bernlef, door Awater verkozen als poëzieclubkeuze voorjaar 2012.

Gissingen, gebeurtenissen is zijn vijftiende dichtbundel. Hans Tentije is een kind van de jaren zestig en zijn heimwee naar die tijd heeft hij vertaald in een vrijheid om in Poëzie naar die tijd terug te blikken. In Gissingen, gebeurtenissen kan hij verdwenen werelden en voorbije gebeurtenissen weer tot leven wekken in een bijbehorende taal. Hij roept het verleden op zonder hedendaagse higtech en woorden niet uit een pc maar wel uit een pen ontsproten. De dichter kan zijn lezers nog laten verdwalen in 'Stegen die niet breder waren dan karresporen, laat ze dansen in gesloten kamers, en laat het geheugen als een Kachrome uit het midden van de jaren dertig wazig, pastelzacht inkleuren.'

Het is mooi in deze bundel vergeten regels met gewone woorden te ontmoeten. Schrale maar ook fonkelende taal die nogstalgisch kruipt in de archieven van de geest. De dichter laat ons In ‘Noorderlicht’ verdwalen en terugblikken op het voorbije Oostblok. Tentije is geen dichter die het alleen bij eigen huis en haard zoekt en zijn dichterschap uitsluitend voedt met wat er in zijn eigen hoofd aan particuliere gedachten en emoties opkomt. Hij trekt de wereld in en doet verslag van wat hij heeft opgezocht of wat zich aandient. Hij beschouwt historische werkelijkheid, maakt er een persoonlijke of aan een ander toehorend avontuur van, maar hoe het ook zij: altijd is zijn verkenning een beeldhouwwerk.

Vijf afdelingen heeft de bundel, waarbij de eerste en de laatste reeksen zelfstandige, van een eigen titel voorziene gedichten zijn, en de drie middelste cycli van genummerde gedichten die min of meer te beschouwen zijn als episodes in een verhaal. Persoonlijk vond ik de bundel één zoektocht naar verborgen vragen en antwoorden die in gebeurtenissen en gissingen tot één werkelijkheid kunnen omgevormd worden.