Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)
Citaat: "Ik kan mij niet herinneren sinds wanneer precies de mannen in Antwerpen elkaar kussen ter begroeting, maar ik weet wel zeker dat ik een tijd heb gekend dat ze dat niet deden."
Drie vrienden breken in een verlaten appartementsgebouw dat verbouwd wordt tot een hotel. Eén appartement lijkt nog bewoond. De meubels staan er nog, maar vooral een indrukwekkende jazzplatencollectie. De 'jazzroof' duurt drie nachten. Geholpen door Bennie en Jelle worden de platen in platic boxen naar buiten gesleept, samen met wat prullaria o.a. een mapje met brieven en aantekeningen. Na deze langdradige inleiding met mijmeringen over de Antwerpse couleur local, vormt dit mapje de basis van dit boek. De verteller tracht het verhaal te reconstrueren van Clive en Josée aan de hand van de kladversies van Josées brieven. Josée is smoorverliefd op Clive, DJ van radio Annick. Ze luistert trouw naar zijn nachtprogramma en via lezersbrieven maakt ze ongegeneerd duidelijk dat ze 'voor alles' beschikbaar is. Haar liefde is enkel gebaseerd op de stem van DJ Clive. Nadien komt er wat ongeïnspireerde seks bij kijken, maar nergens wordt de liefde echt beantwoord. Toch blijft Josée zich aanprijzen, een signaal van haar eenzaamheid. Deze brieven zijn helemaal niet beklijvend. Josée is tweetalig opgevoed en dat straalt af op de kwaliteit van haar Nederlands. De schrijver loodst nog een andere verhaallijn door zijn boek. Een oud vrouwtje ziet alles wat er op straat gebeurt. In denkbeeldige interviews krijgt het obligate Antwerps een plaatsje in dit boek. Het werkt niet. Het is een overbodige poging om het boek structuur te geven. De overpeinzingen over het Antwerpen van de jaren tachtig en negentig zijn te inspiratieloos om me te boeien. Misschien dat de sinjoren hiermee opgezet zijn en de beelden van hun stad voor ogen zien als de auteur nog maar eens een beschrijving heeft van enkele wijken en straten in Antwerpen. Als een obligaat einde verklapt het boek toch nog een beetje hoe het met Josée en DJ Clive afgelopen is. Een veronderstelling, meer niet. De vorige boeken hebben me geraakt. Dit boek heeft wel een aantal uitzonderlijk mooie beschrijvingen, maar de vriendschap met partners in crime Jelle en Bennie komt niet uit de verf, wat de verteller echt drijft en voelt evenmin. De verhaallijnen komen niet samen. Enkel de strijd van Clive voor zijn radio ANNICK, de heksenjacht op vrije radio's en de teloorgang van 'zijn' radio komt goed uit de verf. Toch bleef ik doorlezen om het boek uiteindelijk ontgoocheld weg te leggen.
|
Reacties (0)Delen
|